مدخل فهرستواره کتاب‌های فارسی

جدایی‌نامه

ج ۱۰، ص ۶۷۹

فهرستواره کتاب‌های فارسی

ج ۱۰، ص ۶۷۹
* جدایی‌نامه. از میرصوبداران فرزند میر فتح علی خان تالپوری، متخلص به میر (د. ۱۲۶۲ ق/ ۱۸۴۶ م). پدرش پایه‌گذار حکومت تالپوریان سند (د. ۱۲۱۷ ق/ ۱۸۰۲ م) بوده است. و خود پس از برافتادن تالپوران سند، به کلکته رفته و در آنجا درگذشته است. گذشته از «دیوان»، پنج مثنوی یعنی «خمسه‌ی میر» نیز سروده است. و نیز «خلاصة التداوی» را در پزشکی یونانی به نثر دارد. مثنوی است که در کلکته در ۱۲۶۰ ق/ ۱۸۴۴ م سروده است. و جدایی از وطن، میهن دوستی، جدایی از دوستان و هم‌میهنان و احساسات او را دربردارد. در آن آمده: به جای عسل سرکه در شد به کام/ بشد عزّت و نام شد بدنام / چنین گفت دانای پیشین نیز/ ... وفا کشتم و جور برداشتم/ ثمر داد تخمی که من کاشتم/ خزانه که می‌بود هشتاد سال/ نمودند آن جملگی پایمال/ همه ملک و دولت بر باد شد/ دل‌شاد زین درد، ناشاد شد... به هر موج کشتی قیامت پدید/ به خواب اندرون کس چنین شب ندید. آغاز: خدایا شب هجر را ساز روز ز داغ جدایی دل من مسوز بیفروز چون صبح صادق چراغ گل جان من بشکفان باغ‌باغ مشترک ۱۲۷۸/۸(۱ نسخه)، همان‌جا ۱۸۵۶/۹ سرآغاز. تکمله‌ی مقالات ۵۷۲ نسخه‌ی حیدرآباد، ذخیره‌ی تالپوری، نوشته‌ی ۱۲۶۰ ق (همان سال سرودن).

گزارش اشکال یا پیشنهاد