تکمله
ج ۱۰، ص ۶۴۱–۶۴۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱۰، ص ۶۴۱–۶۴۲
* تکمله،
ترجمه. متن از یوسفی. ترجمهی منظوم. از سرایندهای با نام یا تخلص «عبدی»، یوسفی که از نام او تا به اینجا در «تذکرهها» یادی نیافتهایم، میگوید که در کودکی بیمار بوده، شبی به خوابی عمیق فرومیرود و شیخ عبد القادر گیلانی را میبینند که به او امید شفا میبخشد و چون از خواب بیدار میشود، بهبود یافته بوده است. ازآنپس زندگی خود را در خدمت به آن گروه سپری میکند. سراینده (عبدی) آن را به سال ۱۰۵۱ ق در شاهجهان هند به نظم فارسی درمیآورد.
کتاب دارای ۱۰۵ «حکایت» است که هریک دربارهی یکی از مشایخ قادریان است.
آغاز:
کن به بسم اللّه ای جان ابتدا پس به حمد حق زبان را برگشا
اشپرنگر، اود ۳۰۷ ش ۶۳ «ترجمهی تکمله».