تذهیب طباع
ج ۱۰، ص ۵۹۵
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱۰، ص ۵۹۵
* تذهیب طباع.
از ناشناسی که به سال ۱۱۹۹ ق/ ۵-۱۷۸۴ م آن را سروده است.
مثنوی است عرفانی، در حالات پیران. در خاتمه گوید: گردید گزین به حال این نظم «تهذیب طباع». در احوال و کرامات خواجه عبد الخالق غجدوانی، خلفای ایشان، خواجه بهاء الدّین نقشبند، خواجه علاء الدّین عطّار، خواجه محمد پارسا، خواجه حسن چرخی، یعقوب چرخی و جز آنان و نیز گزارش یازده اصطلاح صوفیان: وقوف قلبی، وقوف عددی، هوش، نظر در قدم، سفر در وطن، خلوت، یاد، بازگشت، نگاهداشت و جز آنها.
آغاز:
حمدی که نیاید اندر احصا شکری که بود فزون ز املا
مخصوص خدای را که انسان شد مظهر خاص وی به احسان
مشترک ۱۱۴۹/۸(۱ نسخه)، همانجا ۱۸۴۷/۹ سرآغاز.
شکارپور، مولانا محمد ابراهیم ناظم، یاسینی، سدهی ۱۲-۱۳ ق [مشترک].