تذکرة الاولیاء منظوم
ج ۱۰، ص ۵۹۱–۵۹۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱۰، ص ۵۹۱–۵۹۲
* تذکرة الاولیاء منظوم:
ذکر حال اولیاء.
ناشناسی از گروه نعمتاللّهی، سدهی ۱۳ ق.
مثنوی آغاز میشود با ستایش حضرت علی (ع) و اشتیاق ظهور مهدی (ع). سپس سراینده میگوید:
این بیان «ذکر حال اولیا» ست «کنز ولایت» طالبان را درگشاست...
بلبل نطقم دگر دستانسرا گشت از «ذکر حال اولیا»
وی از برخوردهای روزگار خود یاد میکند:
رو خبر کن قشریان بیحضور ...
شیخ و قاضی و مدرس شان تمام/ مفتیان و پیشوایان عوام.
زندگینامهی پیران است، پیرامون ۲۶۶۸ بیت.
با زندگینامهی حضرت علی (ع) آغاز میشود و به تفصیل دربارهی خلافت و ولایت سخن میگوید. سپس بایزید بسطامی، معروف کرخی، سرّی سقطی، جنید بغدادی،... احمد غزّالی...
شاه نعمت اللّه ولی کرمانی و برخی دیگر.
با سربندهایی به نظم، مانند:
این بود احوال «سلطان بایزید» کز تحیّر است وصف او مزید
یا:
این بیان از «شیخ معروف» آمده آنکه هر سرّیش مکشوف آمده
بشنو از «شیخ سری» آن محترم نکتهای ز اخلاق آن کان کرم
در پایان از برخوردش با «شه نعمت علی» یاد میکند.
آغاز:
ای شه اثنی عشر، هادی دور ای که ظاهر شد ظهورت طور، طور
دایرةالمعارف، خطی ۴۴/۲ ش ۹۵۶، نوشتهی ۱۲۸۸ ق.