مدخل فهرستواره کتاب‌های فارسی

بهار فیض

ج ۱۰، ص ۳۷۵

فهرستواره کتاب‌های فارسی

ج ۱۰، ص ۳۷۵
* بهار فیض. از سراینده‌ای با تخلص «الفتی» از روزگار شاهجهان (۱۰۳۷-۱۰۶۷ ق). بایستی الفتی ساوجی باشد که به هند رفته و نزد عبد اللّه قطب شاه (۱۰۳۵-۱۰۸۳ ق) جای‌یافته و رساله‌ی «عروض و قافیه» ای به نام او ساخته است. قصیده‌ای است در دیوان او که در آن از شاهجهان با ستایش نام برده، نیز از دکن و قطب شاه ستایش کرده است. آغاز: صباح عید که شد جلوه‌گر نسیم بهار ذریعه (۱) ۹۱/۹ «دیوان» او؛ اعلام ۲۲۰/۱ الفتی الساوجی؛ مشترک ۸۳۸/۷ الفتی و نام این کارش؛ خیام‌پور ۸۳/۱ الفتی ساوجی.

گزارش اشکال یا پیشنهاد