بدیعالزماننامه
ج ۱۰، ص ۲۹۳–۲۹۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱۰، ص ۲۹۳–۲۹۴
* بدیعالزماننامه.
از سرایندهای که در هفتادسالگی جلد یکم آن را به پایان رسانده و در پایان وعدهی سرودن جلد دوم آن را داده است.
مثنویست عشقی و رزمی در آن جنگها و فیروزی شاهزاده که به خوارزم یورش برده و پس از مطیع ساختن بهزاد خان و خاقان چین به مقصود خود رسیده آمده. این سربند: جنگ شاهزاده با تیمور پادشاه اور گنج، رسیدن شاهزاده به چین و ماچین، به ایلچی رفتن بهزاد خان نزد خاقان، رفتن نسیم عیّار به اردوی خاقان، آمدن جهانسوز عیار و دل باختن شاهزاده بدیع الزمان به قمرچهر دختر خاقان و شهزاد را از زندان رهانیدن، رفتن شهزاد و بتخانه خراب کردن و مسجد بنا کردن او. در این منظومه پادشاه چین عنوان خاقان و پادشاه ماچین عنوان فغفور دارد.
در پایان آن آمده است:
بدیع الزمان نامهاش نام شد همین مصرعش سال اتمام شد
(۱۰۰۷).
آغاز ۱ (داستان):
بیا ساقیا ای دیده را از تو نور قدح کن لبالب ز صاف طهور
آغاز ۲:
به نام خداوند جمله جهان که حکمش بود بر تن و جان روان
ذریعه ۱۲۶/۱۹؛ مشترک ۱۸۱۳/۹ (سرآغاز)؛ نسخهها ۲۶۶۰/۴(۱ نسخه)؛ صفا (۳) ۱۵۲۰/۵.
طیاری، مراغه ص ۱۶ ش ۶۸، بیتا، آغاز برابر ۲، همانجا ص ۱۶ ش ۱۹۳، نوشتهی ۱۲۳۸ ق.
ملک ۲ /ص ۵۴ ش ۵۱۳۵ نوشتهی ۱۲۱۶ ق، آغاز برابر ۱.