انیس العاشقین
ج ۱۰، ص ۲۴۹–۲۵۰
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱۰، ص ۲۴۹–۲۵۰
* انیس العاشقین.
از سرایندهای با تخلص «شرر» که جز شرر بیگدلی (د. ۱۲۴۷ ه/ ۲-۱۸۳۱ م) میباشد. در مثنوی زیر از «مرشدی، میرزا عبد الوهاب» (شاید نشاط اصفهانی د ۱۲۴۴ ه/ ۸-۱۸۲۷ م) یاد میکند که در جوانی در خدمتش بوده است. و شاید شرر خراسانی، میرزا عسکر بن حاج میرزا هدایت اللّه (د. ۱۲۸۰ ه/ ۴-۱۸۶۳ م) باشد. و از حال و هوای منظومه برمیآید که این شرر ایرانی و در کابل، یا یکی از شهرهای میان هند و ایران میزیسته است. چه در آن از برگشت محمد حسن میرزا پسر ولی میرزا پسر فتحعلی شاه قاجار، از سفر هفتسالهی هند به کابل در ۱۲۶۴ ه/ ۱۸۴۸ م که بهسوی ایران میرفته سخن میگوید.
مثنویست عرفانی، در پیرامون ۲۲۰۰ بیت.
بسیار روان و شیوا، همراه حکایتها، تمثیلها، یک جا از «مخلاه» ی شیخ بهایی (ن. ک.
کشکول، مشترک ۸۲۷/۱) حکایت نیافتن آب در کوزه و ابریق را نقل و شرح میدهد (ص ۲۸). در برگشت شاهزاده از هند میگوید:
گوهر الدوله نصیر الدّین حسن نکتهدان عصر و یکتای زمن
داشت آغاز شباب آن ماه تمام (ص ۶۸)... چون به هر وادی شتابان بود شاه
داشتی بر روی نیک و بد نگاه اوفتادش را مقولات «شرر»
بر «انیس العاشقین» روزی نظر ... بر خطاپوشی چو چشمی داشتی
عیبهایی را هنر پنداشتی (ص ۱۲۸).
آغاز:
یا انیس العاشقین روحی فداک لیس فی قلبی هوا الا هواک...
چند نالم از فراقت در قفس لیس للعشق انفصام فی القصص...
مرحبا ای قاصد سلمی سلام بر تو بادا، با درود، ای ذو الکرام
مشترک ۱۲۸۵/۸ «شرر» و سپس این کارش، همانجا ۱۹۵۵/۹ سرآغازها؛ ذریعه (۲) ۵۰۹/۹ برای شرر بیگدلی، همانجا ۹۱۰ شرر خراسانی؛ خیامپور ۴۹۷/۲ نام ده تن با تخلص «شرر».