انشای منظومه
ج ۱۰، ص ۲۳۹–۲۴۰
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱۰، ص ۲۳۹–۲۴۰
* انشای منظومه.
از بدر الدّین، که گویا از مردم لاهور بوده است و در ۱۲۴۷ ه/ ۲-۱۸۳۱ م نزد سردار عطا محمد خان فرمانروای کشمیر (۱۸۰۲-۱۸۱۳ م) اظهار آرزوی گردش و سیاحت کشمیر کرده بود، و داستان «چهار درویش نابینا» را همانجا (کشمیر؟) سروده بود. و در همان سال کتاب زیر را ساخته است.
در دیباچه چهار یار و شیخ عبد القادر جیلانی را ستایش کرده است. مجموعه نامههای اوست که به دوستان نوشته، سپس به خواهش همانان گردآورده است. و «انشای منظومه» نامیده:
چو زینگونه مجموع و مرقوم شد به انشای منظومه موسوم شد.
نام چند تن از کسان که برای آنان نامه سروده است: مراد شاه، ملا شرف الدّین، بهادر خان، میرزا
شکور، آنند رام، جیرام داس، ملا کامون، تارا چند... نام این کسان به صنعت توشیح آمده و برخی از رقعات نیز مصنوع است.
آغاز:
بنام دبیری جهان بیمثال که شد دفتر دهر زو حسب حال
مشترک ۴۰۸/۵(۲ نسخه)، همانجا ۱۸۰۲/۹ سرآغاز.
ایوانف، کرزن ۴۷۵ ش ۷۲۲، سدهی ۱۳ ق.
خضر نوشاهی، آذر ۱۳۶ ش ۰.۴۸۵/۷۷ II سدهی ۱۳ ق.
نوشاهی، موزه ۳۸۳-۳۸۴ ش ۷۷-۱۹۶۲ N.M. سدهی ۱۳ ق.