آیینهی راز
ج ۱۰، ص ۱۰۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱۰، ص ۱۰۷
* آیینهی راز.
از ابو البرکات منیر پسر عبد المجید ملتانی لاهوری (۱۰۱۹-۱۰۵۴ ق/ ۱۶۱۰-۱۶۴۴ م). مثنوی عرفانیست.
آغاز:
چون مرا رو میدهد معنی صاف میکشم آینه دل از غلاف
(ایوانف)
مشترک ۱۲۱/۵ منیر لاهوری و نمایهای از کارهایش، از آن میان همین مثنوی، همانجا ۷ / ص ۹۶۱ «آیینهی راز» (نامش)؛ پاکستان مین، فارسی ۶۲/۲ نسخهی ش ۷۴۴ آسیاتیک سوسایتی بنگال؛ مارشال ۳۵۴.
ایوانف ۱ ص ۳۳۶ ش ۷۴۴ نوشتهی ۱۰۷۰.