مدخل فهرستواره کتاب‌های فارسی

مهابهارات

ج ۱، ص ۴۸۲–۴۸۳

فهرستواره کتاب‌های فارسی

ج ۱، ص ۴۸۲–۴۸۳
*مهابهارات. ملا عبد القادر بدایونی و دیگران با دیباچۀ ابو الفضل علامی، به دستور اکبر پادشاه (۹۰۳-۱۰۱۴ ق). متن به زبان سانسکریت بوده، از بزرگترین شاهکارهای جهان، مجموعه داستان‌های کهن هند - آریایی، در جنگ جانشینی میان کوراواس و پانداس دو عموزاده از دودمان‌های شاهان هند آریایی به نام دودمان ماه. (پوزش: - ص...). مشترک ۲۱۸۹/۴ «مهابهارات: ترجمه...: رزم‌نامه» (۱۷ نسخه)، همان‌جا ۴۷/۵، همان‌جا ۹۸۵/۶ «مهابهارات: ترجمه...: رزم‌نامه» (۱ نسخه)؛ نسخه‌ها ۳۷۴۶/۵ «مهابهارات: بهگوت گیتا: گیتا» (۴ نسخه) در برخی از نسخه‌ها ترجمه از علامی دانسته شده است؛ صفا ۱۷۰۱:۳/۵؛ پاکستان و هند ۷۸۱/۴ «ترجمۀ مهابهارات». سلطنتی، تاریخ ۴۱۵ «تاریخ مهابهارات»؛ فیلم‌ها ۲۴/۱؛ نشریه ۱۱-۸۸/۱۲ مهابهارات یا «رزم‌نامه» که فیضی آن را تحریر دوباره نموده است. آصفیه هندلیست ۲۳۲/۱ «ترجمۀ مهابهارت»؛ اته ۱۹۲۸ «ترجمۀ مهابهارات» که فیضی آن را به نثر درآورده است، همان‌جا ۱۹۲۹ تا ۱۹۴۷، همان‌جا ۲۹۲۳ «پانزده پروا از مهابهارات»؛ ایوانف ۱۶۹۵ «ترجمۀ مهابهارت»؛ بشیر حسین، شیرانی ۴۳۴/۳ و ۴۳۵؛ بوهار ۷۹/۱ گویا از ابو الفضل. آغاز: ای هژده هزار عالم از شوق تو مست؛ خضر نوشاهی ۹۷ «مهابهارت»؛ داکا ۲۷۶/۱ «مهابهارت»، همان‌جا ۲۷۸؛ ریو ۵۷/۱ «مهابهارت»، که گفته شده فیضی آن را به نثر ساخته و «رزم‌نامه» نام نهاده است، همان‌جا: ۵۸، ۵۹ (۲ نسخه)؛ عباسی ۳۸/۱ تا ۴۳ «مهابهارت» که فیضی نثر ساخته و «رزم‌نامه» نام گذاشته است؛ گنج ۱۳۹۳/۳ «مهابهارات» (۴ نسخه)؛ لندن، رز، براون ۱۱۴ زیر نظر ابو الفضل. آغاز: راویان اخبار هندوستان در کتب خویش چنین نوشته؛ مرآة العلوم ۲۴۰/۱ «ترجمۀ مهابهارت»، همان‌جا ۲۰۵/۳ و ۲۰۶ «ترجمۀ مهابهارت» (۷ نسخه از جلد اول تا ششم و یکی دیگر)؛ موزۀ سالار ۳۴۶۷/۸ «ترجمۀ مهابهارت» که از علامی دانسته شده، همان‌جا ۳۹، همان‌جا ۳۴۶۸؛ موزۀ بریتانیا، چاپی ۵۷؛ نوشاهی ۹۲۰ «مهابهارت»؛ نوشاهی، چاپی ۲۷۰ «مهابهارات فارسی» که
ابو الفضل برآن مقدمه‌ای نوشته، در چند «فن». (← رزم‌نامه).

گزارش اشکال یا پیشنهاد