حکایات الصالحین
ج ۱، ص ۳۲۱
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱، ص ۳۲۱
*حکایات الصالحین: جامع الحکایات.
ترجمه از حبیب رکن الدّین بهواری قریشی، گویا سندی، در ۱۰۶۰ ق/ ۱۶۵۰ م. یا عثمان بن عمر مشهور به کهف. در ۲۰ باب و هر باب در ۸ تا ۱۰ «حکایت». بگونۀ تکملۀ ترجمۀ «خلاصة المفاخر» است و زندگینامه. آغاز: سپاس بیقیاس مر حضرت صمدیت را که عشاق خود را.
نسخههای زیر شاید یکی نباشند.
مشترک ۱۰۰۶/۶(۴ نسخه)؛ استوری ۱۰۵۶/۱ «حکایات اولیای صالحین» و ۱۰۰۴ «حکایات الصالحین» عثمان بن کهف؛ کشف الظنون ۹۱۸/۱ «روض الریاحین فی حکایات الصالحین» عبد اللّه یمنی و ترجمۀ ترکی آن؛ مشار ۱۷۸۹/۲ «حکایات الصالحین» عثمان بن عمر؛ تذکرهنویسی هند ۷۵۳.
افغانستان، برکویل ۱۵۹؛ موزۀ بریتانیا، چاپی ۷۱۵. «حکایات الصالحین» عثمان عمر کهف.