انس (انیس) المریدین و شمس المجالس
ج ۱، ص ۲۸۳
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱، ص ۲۸۳
*انس (انیس) المریدین و شمس المجالس.
خواجه عبد اللّه هروی (م ۴۸۱ ق/ ۱۰۸۹ م).
تحریر شاید از سدۀ ۷ ق. تفسیریست عرفانی از سورۀ یوسف. آغاز/حمد له. حمدا یوافی نعمه و یکافی مزید کرمه... قال الشیخ... عبد اللّه الانصاری... حمد و سپاس بیقیاس مر صانعی را که بلبل.
مشترک ۸/۱(۱۰ نسخه)، ۹۲۶/۶؛ نسخهها ۶/۱ بینام نگارنده؛ ذریعه ۳۶۸/۲ «انس...»، ذریعه، مستدرک ۶۹؛ کشف الظنون ۱۷۸/۱ «انس...»؛ استوری ۲۹۴/۱، ۱۲۴۵؛ صفا ۹۱۱/۲ «تفسیر فارسی» که مبنای کار میبدی در «کشف الاسرار» قرار گرفته، نه این؛ نفیسی ۵۷/۱، و ۷۱۷/۴؛ براون ۳۰ «انس...».
آستان قدس، الفبایی ۷۵؛ همانجا ۴۰۸/۴ بینام نگارنده؛ اسلامآباد، گنج ۶/۱ ش ۱۱۷۴؛ کراچی، نوشاهی ۸ (۳ نسخه) ش ۸۷-۱۹۶۲ و ۲۰-۵۲۸ و ۳۰۲-۱۹۶۹؛ تسبیحی کتابخانهها ۲۱۹ نسخه از تبسم قریشی؛ بشیر حسین، شیرانی ۴۱۲/۳(۲ نسخه).