نور المشرقین
ج ۱، ص ۱۵۵
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱، ص ۱۵۵
*نور المشرقین.
بهشتی هروی، عبد اللّه ثانی (سدۀ ۱۱ ق). شاگرد فصیحی هروی، در برابر «تحفة العراقین» خاقانی، سفرنامهایست عرفانی در قالب مثنوی در پیرامون ۱۸۰۰ بیت (نسخۀ ۵۱۵۳ ملک)، پس از نعت و ستایش شاهعباس (۹۹۶ ق - ۱۰۳۸ ق) مینویسد چون «تحفه» را خواندم آن را نادرست دیدم، و من اکنون وصف هفت اقلیم را کنم. آنگاه میپردازد به صفت کعبه، مدینه، گورستان بقیع، مناقب امامان، صفت هرات... سبب عزیمت به هندوستان صفت قصبۀ سبزوار، ولایت فراه، صفت قلعۀ بست، صفت قندهار و سوانحی که روی داد، صفت بلاد هندوستان. خاتمه در وصف کشمیر. آغاز:
مائیم یگانه گوهر پاک شاداب ز فیض جوهر خاک.
نسخهها ۴۰۵۴/۶(۱ نسخه)؛ ذریعه ۱۴۸/۹ «دیوان بهشتی» و این کارش، همانجا ۳۷۶/۲۴؛ ملک ش ۵۱۵۳.