صفوی بهادرخان (۱۱۰۶-۱۱۳۵ ق). در اثنای آن از وی چنین یاد نموده:
«السلطان بن السلطان و الخاقان بن الخاقان سلطان البرّین و البحرین، المفتخر بعنایات الملک المنان الشهنشاه المعظم المکرم السلطان الحسینی الموسوی الصفوی بهادر خان خلّد الله ملکه و سلطانه هو البحر جوداً...».
آغاز: الحمد لله الذی خلق الخلائق بقدرته وجعلهم آیة لربوبیته و دلالة لوحدانیته.
انجام: و اذلّ رقاب العباد بید الفتنة... و لو کره المشرکون العاذلون... و النبی المطلق و آله الطیبین الطاهرین المعصومین آمین رب العالمین..
نسخهها:
۱۱۸۱/۲۳۸۸۵ - تهران، ملی تهران: ۲۲۰۰ /ع، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رساله نهم مجموعه، «۱۷۹-\۲۱۴» ۳۶ برگ [فهرست ملی تهران:
۵۰۹/۱۱].
۳۹۱۰. دعا، کتاب...
(فارسی)
از: مؤلف ناشناخته
در فهرست: «ابواب چندی است در اثر و فائده بعضی آیات قرآنی و دعاهای کوتاه و بعضی طلسمها، گویا نگارنده آنها را یاد داشت می کرده تا در کتابی منظم نماید این جنگ از دعا نویسی است گویا هندی و معلوم نیست که معلومات آن را از کجا آورده است.
نسخهها:
۲۳۸۸۶ - قم، مرکز احیاء میراث اسلامی: ۴۹۳، از آغاز افتادگی دارد، آغاز: دیگر بر داخل بنویسید در زیر دندان نهد نیکو شود این است بسم الله الرحمن الرحیم ایها الضرس و الضروس.، تعلیق هندی مایل به ثلث، بدون نام کاتب، قرن ۱۳ ق، در هم صحافی شده، ۲۶۶ برگ، ۱۰ * ۱۷/۵ [فهرست مرکز احیاء: ۱۱۱/۲].