فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه، ج ۹، ص ۳۶۹

(فارسی) از: محمد جعفر شیرازی (زنده در ۱۱۰۵ ق) شرحی مفصلی بر دعای حضرت امیر علیه السلام است. شارح این شرح را به نواب معلی القاب مرتضی قلی خان تقدیم نموده و در ۱۶ محرم ۱۱۰۵ ق به پایان رسانده است. [فهرست مرعشی: ۳۰۶/۹] آغاز: الحمد لله سامع الدعاء مجیب النداء... اما بعد بر ضمیر منیر مؤمنان نیک اعتقاد مخفی نماند که چون دعا از اعظم عبادات است. نسخه‌ها: ۱/۲۵۸۶۶ - قم، مرعشی: ۳۵۰۸، آغاز: برابر نمونه، نسخ، محمد مؤمن بن اکمل الدین کازرونی شیرازی، دهه سوم رجب ۱۱۰۷ ق، ۶۸ برگ [فهرست مرعشی: ۳۰۶/۹]. ۲/۲۵۸۶۷ - قم، گلپایگانی: ۹۰۶/۵/۱۹۶، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۳ ق، درحاشیه تصحیح و حواشی مختصری به امضاء «منه»، رساله دوم مجموعه، ۳۱ برگ، ۲۰ سطر [فهرست گلپایگانی، رایانه‌ای؛ فهرست گلپایگانی، جدید].

(فارسی) از: محمد هادی بن محمد صالح مازندرانی (م ۱۱۲۰ ق) شرحی معروف و مفصلی بر دعای حضرت امیر علیه السلام، است. چاپ: میراث حدیث شیعه، دفتر بیست و دوم، با تصحیح محمد حسین درایتی. آغاز: اللهم یا من دلع لسان الصباح بنطق تبلجه خداوندا ای آن که بیرون کرده زبان سپیده دم به گفتار روشنایی آن. نسخه‌ها: ۱/۲۵۸۶۸ - قم، مسجد اعظم: ۱۳۷۷، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، ۱۳ رمضان المبارک ۱۱۰۸ ق، رساله سوم مجموعه، ۶۷ برگ، ۱۶ سطر [فهرست مسجد اعظم، قدیم: ۵۱۲؛ فهرست مسجد اعظم، جدید].