فاکهة الذاکرین و عروس الشاکرین
ج ۹، ص ۶۲۱–۶۲۲، ش ۴۴۷۵
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۹، ص ۶۲۱–۶۲۲، ش ۴۴۷۵
۴۴۷۵. فاکهة الذاکرین و عروس الشاکرین
(فارسی)
از: محمد باقر بن محمد حسن آیتی بیرجندی قائنی (م ۱۳۵۲ ق)
مجموعهای است در اعمال و اذکار و زیارات، مرتب در یک مقدمه و ده باب، با این عناوین: مقدمه: در عظمت معاصی لسانیه؛ ۱. ثواب دعای تلاوت قرآن؛ ۲. در صفات داعی؛ ۳. در اعمال یوم و لیله جمعه؛ ۴. در اذکار صبح و مغرب و ظهر؛ ۵. در آنچه هر روز خوانده می شود؛ ۶. در ادعیه حالات مکرره؛ ۷. در ادعیه وقت بیداری و آداب تهجد و سجده شکر و مسواک؛ ۸. در استحباب توسل به ائمه طاهرین علیهم السلام؛ ۹. در ادعیۀ متفرقه برای امور مهمه و مثوبات عظیمه؛ ۱۰. در قنوتات و مناجات به نظم و نثر؛ خاتمه: در عظمت معاصی شایعه. تألیف این رساله، در روز جمعه ۱۳۱۳ ق، به پایان رسیده است.
چاپ: تهران، ۱۳۳۳ ق، سنگی، ۳۷۳ ص.
[الذریعه: ۹۷/۱۶؛ مشار فارسی: ۳۶۴۴/۳]
آغاز: الحمد لله الحمید الحکیم الذی شرع لنا من حکمته سبیل الدعاء.
نسخهها:
۲۷۷۲۷ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۲۴۳۳، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۴ ق، بضمیمه ۲۰ برگ دعای حرز یمانی علوی و تعویذات، ۲۱۰ برگ [فهرست آستان قدس: ۴۰۹/۱۵].