غرائب الاسرار و شوارق الانوار
ج ۹، ص ۶۱۷، ش ۴۴۶۶
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۹، ص ۶۱۷، ش ۴۴۶۶
۴۴۶۶. غرائب الاسرار و شوارق الانوار
(فارسی)
از: اسد الله بن محمد ابراهیم قزوینی، میرزا (زنده در ۱۳۰۶ ق)
رساله متوسطی در دعاها و ختومات و اوراد کوتاه متفرقهای است که مؤلف در چهار باب، با عنوانهای «قاعده، فائده، دره، نور، لمعه، تحفه، سر غیبی، و مانند اینها»، به نقل از چند کتاب یا از استادش ملا ابو طالب طهرانی و شیخ حسن یزدی و میر محمد رضا به تاریخهای ۱۲۵۴ _ ۱۲۵۹ ق، جمع آوری نموده است. این کتاب نامرتب بوده و گویا پیش نویس و مسودۀ آن است و مؤلف موفق به تنظیم آن نشده است. عناوین بابهای آن چنین است: باب: در کلمات مستخرجه از «توبلیه» شیخ احمد احسایی؛ باب: در آنچه به طریق منام کشف می شود؛ باب: در اذکار و اوراد کلیه؛ باب: در اسرار دعواتی چند منقول از علمای ربانی.
آغاز: الحمد لله رب العالمین... أما بعد فیقول العبد الجانی والاسیر الفانی.
نسخهها:
۲۷۷۱۶ - قم، مرعشی: ۷۵۱۷، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، اسد الله بن محمد ابراهیم قزوینی (مؤلف)، بدون تاریخ کتابت، رساله اول مجموعه، «۲ پ - \ ۱۷۵ پ» ۱۷۴ برگ [فهرست مرعشی: ۳۲۴/۱۹].