ضیاء العیون
ج ۹، ص ۵۷۸–۵۷۹، ش ۴۴۳۷
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۹، ص ۵۷۸–۵۷۹، ش ۴۴۳۷
۴۴۳۷. ضیاء العیون
(فارسی)
از: محمد هادی بن مهدی خان صفوی، نظام الدین شاه میرزا
کتاب معروفی در دعا، در مهر نبوت و آنچه از نقوش و اشکال ذوی الاوفاق و مکسر سور قرآنی که نظر کردن بر آنها مأثور است و چشم را نور می بخشد.
مؤلف این اثر را در یک فاتحه و دو منظر تنظیم نموده، با این عنوانها: فاتحه: در صور مهر نبوت؛ منظر اول: در تکسیرات بعضی از سوره ها و آیات؛ منظر دوم: در نقش معظمی که در ایام هفته منظور سازد.
چاپ: مشار فارسی: ۳۴۲۵/۳: تهران، ضمیمه قرآن چاپ حسن، ۱۲۵۳ ق، سنگی، ۹ ص؛ تبریز، ۱۲۸۹ ق، سنگی، جیبی، بی شماره صفحه.
[الذریعه: ۱۲۶/۱۵]
آغاز: بعد از حمد بیحد وصلوات بیعد چنین گوید احقر بندگان درگاه احدی.
نسخهها:
۱/۲۷۴۳۸ - قم، گلپایگانی: ۲۱/۱۷۹، بدون نام کاتب، قرن ۱۳ ق [فهرست گلپایگانی، قدیم: ۲۳۸/۲].
۲/۲۷۴۳۹ - قم، مرعشی: ۴۲۴۹، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۳۴ برگ [فهرست مرعشی: ۲۴۸/۱۱].