دعاء الاحتجاب
ج ۹، ص ۴۷–۴۸، ش ۳۹۱۸
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۹، ص ۴۷–۴۸، ش ۳۹۱۸
۳۹۱۸. دعاء الاحتجاب
(عربی)
دعایی است که از پیامبر گرامی اسلام و امیرالمؤمنین و امام حسن و امام حسین علیهم السلام نقل شده و به دعای احتجاب معروف است.
[بحار الانوار: ۱۷۵/۱۹]
آغاز: بسمله احتجبت بنور وجه الله القدیم الکامل و تحصنت بحصین الله القوی الشامل.
نسخهها:
۱/۲۳۸۹۴ - تهران، سلطنتی (کاخ گلستان): ۵۳، دعای احتجاب با ترجمه فارسی، آغاز:
بسمله الهی ان ذنوبی وکثرتها قد غبرت وجهی عندک، نسخ ونستعلیق، احمد نیریزی، ۱۱۲۵ ق، «۲۶ صفحه» ۱۳ برگ، ۱۰ سطر [فهرست سلطنتی، دینی: ۴۷۷].
۲/۲۳۸۹۵ - تهران، دکتر اصغر مهدوی: ۶۴۵، نسخ، محمد اصفهانی، ۱۲۳۸ ق [نشریه نسخه های خطی: ۱۵۱/۲].
۳/۲۳۸۹۶ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۸۴۸۹، نسخ، میرزا احمد نیریزی، بدون تاریخ کتابت، ۸ برگ [فهرست آستان قدس: ۲۳۲/۶].
۴/۲۳۸۹۷ - تهران، سلطنتی (کاخ گلستان): ۲۰۶۳، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۷ سطر، «۲۲ صفحه» ۱۱ برگ [فهرست سلطنتی، دینی:
۳۲۸].
۵/۲۳۸۹۸ - تهران، حسین مفتاح: ۱۲۴۵، عنوان معرفی: شامل دعای احتجاب و ادعیه دیگر، نسخ، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت [نشریه نسخه های خطی:
۱۵۲/۷].