شرح دعای صباح

۴۲۹۴. شرح دعای صباح (فارسی) از: ابراهیم بن قاسم بن میرک امینی (قرن ۱۰ ق) شرحی است بر دعای صباح حضرت علی علیه السلام، این شرح در سال ۹۲۹ ق برای

خواجه حبیب الله (همان شخص که میر خواند کتاب حبیب السیر را برای وی نوشته است) نگاشته شده است. این شرح حاضر دارای دیباچه‌ای بلندی است که شارح تصریح نموده که مدتی از ملک خراسان و زادگاهش به دور بوده و هنگامی که شجاع الدوله ملک سلطان محمود به آن دیار آمده او نیز به زادگاهش بازگشته است. پدر مؤلف نیز شرحی بر دعای صباح دارد. [دانشگاه: ۱۱۹۲/۹؛ فهرست مجلس: ۵۵۸/۱۰] آغاز: خیر غرة طلع من غیب لیل المداد علی صباح اهل الیقین و الاعتقاد حمد من دلع لسان الصبح بنطق انواع المرام... شریفترین صباحی که زبان خامه در ظل ضیاء آن صفحه سخنوری آراید. نسخه‌ها: ۱/۲۵۸۸۴ - تهران، دانشگاه تهران: ۲۴۵۷، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، بدون نام کاتب، ۹۵۲ ق، رساله دوم مجموعه، «۲۱-\۸۹» ۶۹ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۱۱۹۵/۹]. ۲/۲۵۸۸۵ - تهران، مجلس شورای اسلامی: ۳۵۶۷، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، قرن ۱۰ ق، رساله اول مجموعه، «صفحه ۲-\۶۷» ۳۳ برگ [فهرست مجلس: ۱۵۳۴/۱۰]. ۳/۲۵۸۸۶ - تهران، مجلس شورای اسلامی: ۳۰۳۱، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، سده ۱۱ و ۱۲ ق، «۱۳۰ صفحه» ۶۵ برگ [فهرست مجلس: ۵۵۸/۱۰]. ۴/۲۵۸۸۷ - قم، مدرسه فیضیه: ۱۸۹۸، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، علی بن احمد، ۱۲۵۵ ق، رساله اول مجموعه، ۳۱ برگ [فهرست مدرسه فیضیه: ۱۴۷/۲].