شرح دعای سحر
ج ۹، ص ۳۵۸–۳۵۹، ش ۴۲۶۹
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۹، ص ۳۵۸–۳۵۹، ش ۴۲۶۹
۴۲۶۹. شرح دعای سحر
از: محمد بن حسین قزوینی، ابو تراب (قرن ۱۳ ق)
رسالۀ کوتاهی است در شرح برخی از فقرات دعای معروف سحر «اللهم انی اسألک من بهائک بأبهاه...»، که از امام باقر علیه السلام، روایت شده، و خواندن آن در سحرهای ماه رمضان توصیه شده است. شارح این شرح را به درخواست بعضی از دوستانش نگاشته و در شش اشاره تنظیم نموده، با این عناوین: ۱. در بیان معنی اسم؛ ۲. در بیان معنی اسم اعظم؛ ۳. در بیان آنکه از برای ائمه علیهم السلام چهار مرتبه و مقام است؛ ۴. در بیان آنکه فقرات دعای سحر اسماء و تجلیات الهی اند؛ ۵. در بیان معنی جلال و جمال؛ ۶. در بیان سرّ تعبیر فقرات دعای مبارک. این شرح در شوال ۱۲۶۱ ق در اشتهارد به پایان رسیده است.
آغاز: الحمد للّٰهرب العالمین و سلام علی عباده الادلاء علیه.
نسخهها:
۱/۲۵۸۲۸ - تهران، دانشگاه تهران: ۸۸۸۴، نستعلیق، بدون نام کاتب، ۱۲۶۱ ق، رساله سوم مجموعه، «۸۸ پ - \ ۹۵ پ» ۸ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۲۴۳/۱۷].
۲/۲۵۸۲۹ - تهران، مجلس شورای اسلامی: مجموعه خوئی ۳، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رساله ششم مجموعه، «صفحه ۲۳۰-\۲۳۱» ۱ برگ [فهرست مجلس: ۱۵۶/۷].