دعا مجیب الدعوات
ج ۹، ص ۳۵–۳۶، ش ۳۸۹۲
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۹، ص ۳۵–۳۶، ش ۳۸۹۲
۳۸۹۲. دعا (مجیب الدعوات)
(فارسی)
از: عبد الکریم بن عبد الحی (قرن ۱۰ ق)
در بیان ادعیهای که در ماه های مختلف سال خوانده می شود، در یک مقدمه و هشت باب و یک خاتمه، که به شاه سلطان حسین صفوی هدیه گردیده است.
عناوین کتاب چنین است:
مقدمه: در بیان فضیلت ماهها و وجه تسمیه و برخی از امور متعلقه به آنها و فضیلت و شرائط دعا، در دو فصل؛ باب اول: در اعمال ماه رجب، در چند فصل؛ باب دوم: در اعمال ماه شعبان، در دو فصل؛ باب سوم: در اعمال ماه رمضان، در چند فصل؛ باب چهارم: در اعمال ماه شوال، در دو فصل؛ باب پنجم: در اعمال ماه ذی قعدة؛ باب ششم: در اعمال ماه ذی حجة، در دو فصل؛ باب هفتم: در اعمال ماه محرم؛ باب هشتم: (در نسخۀ موجوده از کتاب، این باب وجود ندارد)؛ خاتمه: در ذکر زیارات مخصوصه به لیالی و ایام متبرکه، در چند فصل.
آغاز: خوشترین مقالی که به گزارش آن هم آواز سبحان مواضع ملکوت وهمراز.
نسخهها:
۲۳۸۶۹ - مشهد، گوهر شاد: ۸۳۱، اعمال ماه رجب و شعبان و رمضان و شوال و ذی قعده و ذی حجه و محرم، از آخر افتادگی دارد، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۲ ق، ۱۷۰ برگ [فهرست گوهر شاد: ۱۱۲۷/۳].