شرح دعاء الصباح و المساء
ج ۹، ص ۳۴۲، ش ۴۲۳۵
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۹، ص ۳۴۲، ش ۴۲۳۵
۴۲۳۵. شرح دعاء الصباح و المساء
(عربی)
از: محمد صادق بن زین العابدین (قرن ۱۱ ق)
شرح مزجی و ادبی است بر دعای ششم صحیفه سجادیه: «و کان من دعائه علیه السلام عند الصباح و المساء، الحمد للّٰهالذی خلق اللیل و النهار بقوته...»، که در ماه صفر ۱۰۶۲ ق به پایان رسیده است.
آغاز: الحمد لله فالق الاصباح وخالق المساء والصباح.
نسخهها:
۱/۲۵۷۷۵ - تهران، مجلس شورای اسلامی: ۱۲۴۹ (۱۲۴۷)، آغاز: برابر نمونه، هادی بن ابراهیم خاتون آبادی (شاگرد مؤلف)، ۱۰۱۶ ق، «صفحه ۵۲۲-\۶۱۱» ۴۵ برگ [فهرست مجلس: ۳۱/۴].
۲/۲۵۷۷۶ - قم، مرعشی: ۲۱، از اول افتادگی دارد، آغاز: محمد و آله الانجبین وعترته الاطهرین الاطیبین، نستعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۸۵ برگ [فهرست مرعشی: ۳۲/۱].
۳/۲۵۷۷۷ - مشهد، مرتضوی: ۶۲، آغاز: برابر نمونه، انجام: برابر نمونه، محمد صادق بن زین العابدین (مولف)، بدون تاریخ کتابت، به خط یکی از شاگردان مولف، به همراه تعالیق مولف [مجله تراثنا: ۱۲۳/۶۸؛ فهرست مکتبه مرتضوی: ۲۱].