شرح اسماء الحسنی
ج ۹، ص ۳۱۰، ش ۴۱۸۹
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۹، ص ۳۱۰، ش ۴۱۸۹
۴۱۸۹. شرح اسماء الحسنی
(فارسی)
از: محمد جعفر بن محمد صفی فارسی آباده ای (م ۱۲۸۰ ق)
شرح نیکویی است بر نود و نه نام الهی معروف به اسماء حسنی با مقدمه گسترده در بحثهای مربوط به اسم و اسماء الهی و خواص حروف، هر نامی در بابی شرح شده و گویا فقط ده باب تدوین شده و در شرح اسماء الهی به روایات اهل بیت علیهم السلام و مطالب فلسفی نیز اشاره می شود و گاهی جدولهای مناسبی ساخته شده. در مقدمه کتاب این شش مطلب آمده است. مطلب اول: در بیان اسماء حسنی؛ مطلب دوم: در بیان لفظ اسم؛ مطلب سوم: در بیان اسم و مسمی و تسمیه؛ مطلب چهارم:
در اینکه اسماء الله اختصاص به این اسماء ندارد؛ مطلب پنجم: در آنکه موجود کامل منحصر است در فرد؛ مطلب ششم: در معنی ابداع و مشیت و اراده.
[فهرست خطی مرکز: ۲۰۲/۵]
آغاز: بعد حمد واجب الوجود علی آلائه و الصلاة علی اشرف انبیائه... این چند کلمه ایست در بیان اسماء الله تعالی.
نسخهها:
۲۵۶۲۴ - قم، مرکز احیاء میراث اسلامی: ۱۷۸۴، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، عصر مولف، ۶۵ برگ، ۱۶ سطر، ۱۱ * ۱۸ [فهرست مرکز احیاء: ۲۰۲/۵].
۱ شرح الاسماء الحسنی
از : هادی بن مهدی سبزواری، ملا
رجوع کنید به: شرح دعاء الجوشن الکبیر.