با جملۀ «جمال الصالحین مجموعه شد آداب ایمان را» بیان نموده که برابر با سال ۱۰۷۳ ق میباشد. بنابر این تاریخ تألیفی که شیخ آقا بزرگ در الذریعه برای این کتاب ذکر نموده (سال ۱۱۲۱) درست نیست.
لاهیجی کتابش را در یک مقدمه و دوازده باب مشتمل بر فصول و یک خاتمه، قرار داده، بدین عناوین: مقدمه: در احادیثی که باعث رغبت به طاعت می شود باب اول: در فضائل عقل و علم و مکارم و مناهی رذائل؛ باب دوم: در تنظیف بدن و جامه؛ باب سوم: در فضائل نماز و دعا و قرآن؛ باب چهارم: در احکام متعلق به ذکر و دعا؛ باب پنجم: در آداب پوشاک و خوراک و جز اینها؛ باب ششم: در حقوق اموال و رعایت عیال؛ باب هفتم: در روزه و احکام آن؛ باب هشتم: در اعمال ماه و سال و روز و هفته؛ باب نهم: در احکام تزویج؛ باب دهم: در آداب سفر؛ باب یازدهم: در اعمال حج و عمره و آداب زیارت؛ باب دوازدهم: در احکام اموات؛ خاتمه: در نصایح و فوائد متفرقه.
[
الذریعه: ۱۲۹/۵؛ فهرست مرعشی ۲۱۳/۳؛ منزوی ۱۵۸۹/۲
]
آغاز: حمد بی حد و ثنای بی عدد کریمی را سزد که در گلستان عالم امکان از رشحات... اما بعد چنین گوید أحوج عباد الله إلی فضل ربه حسن.
نسخهها:
۱/۲۳۱۰۹ - آمل، ابو الحسن پیشنماز آملی: بدون شماره، نسخ، جمال الدین محمد امین بن حاجی غیاث الدین شهمیرزادی، ذی قعده ۱۰۸۵ ق [نشریه نسخه های خطی: ۴۰۰/۵].
۲/۲۳۱۱۰ - تهران، سپهسالار: ۲۱۴۳، نستعلیق و ادعیه نسخ، بدون نام کاتب، ۱۰۸۵ ق، ۲۳۵ برگ [فهرست سپهسالار: ۳۷/۴].
۳/۲۳۱۱۱ - خوی، مدرسه نمازی: ۱۸، نستعلیق، اسم خان بن سفیل خلیلوی، ۱۰۸۵ ق [فهرست مدرسه نمازی، جلد اول: ۲۷].
۴/۲۳۱۱۲ - قم، مسجد اعظم: ۱۰۸۶، مقداری از فصل ششم باب چهارم تا آخر کتاب را دارد، از آغاز افتادگی دارد، آغاز: بخوانند همان ثواب داشته باشد با ثواب این دو، نستعلیق، حسین بن حاج محمد حافظ اسیری، ۱۴ ربیع الاول ۱۰۹۰ ق، در فهرست