نسخهها:
۱/۲۲۳۳۷ - قم، گلپایگانی: ۱۸/۱۳۵، ابراهیم اصفهانی، ۱۳۲۰ ق، فارسی وعربی، ۱۴۳ برگ [فهرست گلپایگانی، رایانه ای].
۲/۲۲۳۳۸ - قم، مرعشی: ۲۹۲۷، از آخر افتادگی دارد، نسخ، علی بن باقر بروجنی (مؤلف)، بدون تاریخ کتابت، ۱۸ برگ [فهرست مرعشی: ۱۱۹/۸].
۳۵۷۶. تحفة الأبرار (شرح دعای عرفه)
(عربی)
از: مصطفی بن ابراهیم قاری (م ۱۰۸۰)
شرحی بر دعای عرفه حضرت سید الشهداء علیه السلام است که مؤلف مطالب آن را از حواشی استادش شمس الدین حسینی ابن محمد شیرازی مکی (زنده در ۱۰۶۴ ق) که در حاشیه نسخهای از دعای عرفه نوشته بوده، استخراج و تنظیم نموده و آن را به نظام الدین احمد بن معصوم حسینی تقدیم کرده است. تألیف این شرح در آخر ربیع الاول ۱۰۶۴ ق به اتمام رسیده است.
آغاز: الحمد لله الذی علم عباده الدعاء و أمرهم به و ندبهم إلیه.
نسخهها:
۲۲۳۳۹ - تهران، مجلس شورای اسلامی: ۱۲۳۵۷، نسخ، مصطفی بن ابراهیم قاری (مؤلف)، اول ربیع الثانی ۱۰۶۴ ق، ۱۳۴ برگ [فهرست مجلس: ۳۱۶/۳۵].
۳۵۷۷. تحفة الأبرار فی ترجمة خلاصة الأذکار
(فارسی)
از: محمد رضی سلامی حسینی، سید (قرن ۱۲ ق)
ترجمهای از خلاصة الأذکار فیض کاشانی که در سال ۱۱۲۹ ق، انجام گرفته است.
[
فهرستهای خودنوشت فیض کاشانی: ۱۷۲؛ الذریعه: ۱۶۰/۲۶
]
آغاز: الحمد لله و کفی و سلام علی عباده الذین اصطفی و بعد این رساله که ترجمه خلاصة الأذکار.