مدخل فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

آداب الدعاء

ج ۸، ص ۹، ش ۳۲۹۴

فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

ج ۸، ص ۹، ش ۳۲۹۴
۳۲۹۴. آداب الدعاء (فارسی) از: قاسم بن محمود سبزواری (قرن ۱۰ ق) رسالۀ نسبتاً مفصلی در فضیلت و آداب و چگونگی دعا و شرایط استجابت آن است مؤلف آن را با انشاء ادبی و عرفانی تألیف نموده و در اثنا اشعاری به فارسی (که گویا سرودۀ خودش می‌باشد) درج نموده است. او می‌گوید که مطالب کتابش را از کتابهای معتبر انتخاب نموده و در یک مقدمه و هشت فصل - به ازای درهای بهشت - و یک خاتمه تنظیم نموده و در روز جمعه هشتم جمادی الآخر ۹۵۰ ق، آن را به پایان رسانده است. عنوان فصل‌های آن چنین است: مقدمه: در بیان احتیاج به دعا و افتقار به آداب؛ فصل اول: در بیان اقوال و مذاهب؛ فصل دوم: در فضیلت دعا؛ فصل سوم: در تعریف دعا و صفت و تقسیم آن و معنی اجابت؛ فصل چهارم: در اوقات دعا؛ فصل پنجم: در شرایط داعی و آداب دعا؛ فصل ششم: در اسباب تأخیر اجابت و حکمت آن؛ فصل هفتم: در آنکه داعی چه دعا خواند؛ فصل هشتم: در فوائد تلاوت دعوات؛ خاتمه: در نصیحتی شایسته و وصیتی بایسته. آغاز: الحمد لله الذی أمر عباده لطفا علیهم بدعائه... اما بعد این مختصری است مفید. نسخه‌ها: ۱۹۸۸۹ - قم، مرعشی: ۱۰۱۱۳، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، نزدیک عصر مؤلف، ۵۳ برگ [فهرست مرعشی: ۸۰/۲۶].

گزارش اشکال یا پیشنهاد