آداب الدعاء
ج ۸، ص ۹، ش ۳۲۹۴
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۸، ص ۹، ش ۳۲۹۴
۳۲۹۴. آداب الدعاء
(فارسی)
از: قاسم بن محمود سبزواری (قرن ۱۰ ق)
رسالۀ نسبتاً مفصلی در فضیلت و آداب و چگونگی دعا و شرایط استجابت آن است مؤلف آن را با انشاء ادبی و عرفانی تألیف نموده و در اثنا اشعاری به فارسی (که گویا سرودۀ خودش میباشد) درج نموده است. او میگوید که مطالب کتابش را از کتابهای معتبر انتخاب نموده و در یک مقدمه و هشت فصل - به ازای درهای بهشت - و یک خاتمه تنظیم نموده و در روز جمعه هشتم جمادی الآخر ۹۵۰ ق، آن را به پایان رسانده است. عنوان فصلهای آن چنین است:
مقدمه: در بیان احتیاج به دعا و افتقار به آداب؛
فصل اول: در بیان اقوال و مذاهب؛
فصل دوم: در فضیلت دعا؛
فصل سوم: در تعریف دعا و صفت و تقسیم آن و معنی اجابت؛
فصل چهارم: در اوقات دعا؛
فصل پنجم: در شرایط داعی و آداب دعا؛
فصل ششم: در اسباب تأخیر اجابت و حکمت آن؛
فصل هفتم: در آنکه داعی چه دعا خواند؛
فصل هشتم: در فوائد تلاوت دعوات؛
خاتمه: در نصیحتی شایسته و وصیتی بایسته.
آغاز: الحمد لله الذی أمر عباده لطفا علیهم بدعائه... اما بعد این مختصری است مفید.
نسخهها:
۱۹۸۸۹ - قم، مرعشی: ۱۰۱۱۳، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، نزدیک عصر مؤلف، ۵۳ برگ [فهرست مرعشی: ۸۰/۲۶].