ادب الدعاء
ج ۸، ص ۶۹، ش ۳۳۶۵
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۸، ص ۶۹، ش ۳۳۶۵
۳۳۶۵. ادب الدعاء
(عربی)
از: محمد بن مرتضی کاشانی، نور الدین (قرن ۱۲ ق)
رساله ای مختصر در بیان فضیلت و کیفیت ذکر و دعا و متعلقات آنها است که در رجب ۱۰۸۲ ق تألیف شده و دارای دوازده باب با این عناوین است: ۱ - فی فضیلة الذکر و مجالسه؛ ۲ - فی فضیلة التهلیل؛ ۳ - فی فضیلة سائر الأذکار؛ ۴ - فی کیفیة الذکر و أقسامه و مراتبه؛ ۵ - فی فضیلة الاستغفار؛ ۶ - فی فضیلة الصلاة علی محمد و أهل بیته؛ ۷ - فی فضیلة الدعاء؛ ۸ - فی أن الدعا یرد القضاء و تحقیق القول فیه و فی ذکر بعض فوائده و سبب منع الإجابة؛ ۹ - فی اسباب الاجابة؛ ۱۰ - فی الداعی؛ ۱۱ - فی کیفیة الدعاء؛ ۱۲ - فی الحث علی مراقبة الأوقات و عمارتها بالطاعات.
[
فهرست آستان قدس رضوی: ۲۱۸/۱۵
]
آغاز: الحمد لله الذی ألهمنا ذکره و أوزعنا شکره و أذن لنا تسبیحه.
نسخهها:
۲۰۲۱۶ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۵۷۲۸، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رساله دوم مجموعه [فهرست آستان قدس: ۲۱۸/۱۵].