ترجمه قصیده عینیه نثر ترجمه مناجات علوی
ج ۸، ص ۵۰۲، ش ۳۶۹۷
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۸، ص ۵۰۲، ش ۳۶۹۷
۳۶۹۷. ترجمه قصیده عینیه (نثر) (ترجمه مناجات علوی)
(عربی و فارسی)
از: مؤلف ناشناخته
ترجمه قصیده عینیه منسوب به امیرالمؤمنین علیه السلام است که به نثر انجام گرفته و مترجم آن ناشناش است.
آغاز قصیده:
لک الحمد یا ذا الجود و المجد و العلی تبارکت تعطی من تشاء و تمنع
آغاز ترجمه: مر تو راست ستایش ای خداوند جود و بزرگواری و بلند قدری.
انجام: و ناجاک أخیار ببابک رکع، و مادام که راز می گویند با تو برگزیدگانی که بر در تو رکوع کنندگانند.
نسخهها:
۱/۲۲۸۲۴ - تهران، سلطنتی (کاخ گلستان): ۲۰۱۲، آغاز: برابر آغاز قصیده و آغاز ترجمه، نستعلیق، میر علی حسینی، ۹۱۴ ق، «۱۰ صفحه» ۵ برگ [فهرست سلطنتی، دینی:
۱۰۲۸].
۲/۲۲۸۲۵ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۰۲۴۱، آغاز: برابر آغاز قصیده و آغاز ترجمه، انجام: برابر نمونه، نستعلیق، میر علی هروی، اواخر شوال ۹۳۹ ق، ۶ برگ [فهرست آستان قدس: ۵۰۰/۱۵].
۳/۲۲۸۲۶ - تهران، سلطنتی (کاخ گلستان): ۷۱۱، آغاز: برابر آغاز قصیده و آغاز ترجمه، نستعلیق، عماد حسنی، ۱۰۱۰ ق، «۱۰ صفحه» ۵ برگ [فهرست سلطنتی، دینی:
۹۲۴].