تحفه نوابیّه و هدیه اخرویّه

۳۶۱۳. تحفه نوابیّه و هدیه اخرویّه (فارسی) از: محمد جعفر حسینی، سید ابو المظفر (قرن ۱۱ ق) ترجمه‌ای است از کتاب «مفتاح الفلاح» شیخ بهایی، همراه با ترجمۀ ادعیه و توضیح مواردی از آن. مترجم پس از ختم کتاب مطالبی در سه فصل بر اصل کتاب افزوده، و در نهایت کتابش را در یک مقدمه و نه باب تنظیم نموده، که از مقدمه تا باب ششم به ترتیب اصل کتاب مفتاح الفلاح است و عناوین بقیه بابها عبارتند از: باب هفتم: در ذکر مختصری از اعمال و زیارات و ادعیه سه ماه رجب و شعبان و رمضان؛ باب هشتم: در اعمال ایام متبرکه در غیر از سه ماه مذکور و زیارات و ادعیه آنها؛ باب نهم: در ذکر مجملی از اوقات و آداب و ادعیه سفر. مترجم این کتاب را به نام شاهزاده بیگم - بانی مدرسه شاهزاده ها در اصفهان - ترجمه نموده است. [ الذریعه: ۴۷۸/۳؛ فهرست سپهسالار: ۱۷/۱ ] آغاز: فوائد لآلی حمد و ستایش و نفایس جواهر شکر و نیایش که از تقاطر سحاب. نسخه‌ها: ۲۲۶۱۹ - تهران، سپهسالار: ۲۱۳۰، محمد حسین اصفهانی، ۱۰۸۶ ق، ۳۸۰ برگ [فهرست سپهسالار: ۱۷/۱ و ۳۷۹/۳].