مدخل فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

تحفة الأذکار

ج ۸، ص ۴۰۴–۴۰۵، ش ۳۵۷۹

فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

ج ۸، ص ۴۰۴–۴۰۵، ش ۳۵۷۹
۳۵۷۹. تحفة الأذکار (فارسی) از: سلطان محمد بن تاج الدین حسن (زنده در ۱۰۹۶ ق) کتابی است در ادعیه و اذکار، برگرفته از تألیفات مولی محسن فیض کاشانی است، مشتمل بر مقدمه و شش باب، با این عناوین: مقدمه: در بیان فضیلت ذکر؛ باب اول: در فضیلت بسم الله الرحمن الرحیم؛ باب دوم: در بیان فضیلت بعضی از سور قرآنی و ذکر برخی از آیات در دو فصل؛ باب سوم: در فضیلت تسبیحات اربع و بیان ثواب هر یک از آنها؛ باب چهارم: در فضیلت کلمات شهادتین و شهادت بر ولایت شاه ولایت؛ باب پنجم: در فضیلت صلوات بر محمد صلی الله علیه و آله؛ باب ششم: در بیان اذکار ضروریه موجزه در اوقات مخصوصه و عبادات مستحبه و سوانح حادثه در شش مطلب. مؤلف این کتاب را به نام شاه سلطان حسین صفوی و در زمان حیات استادش مولی محسن فیض کاشانی (۱۰۹۱ ق) تألیف نموده است.
[ فهرست آستان قدس رضوی: ۱۳۵/۱۵ ] آغاز: حمد و سپاس بی قیاس مالک الملکی را سزاست. نسخه‌ها: ۲۲۳۴۲ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۲۴۶۴، نستعلیق، بدون نام کاتب، ۱۰۹۶ ق، با حواشی مؤلف، ۶۰ برگ [فهرست آستان قدس: ۱۳۵/۱۵].

گزارش اشکال یا پیشنهاد