الباقیات الصالحات شرح انشاء الصلوات و التحیات
ج ۸، ص ۳۸۹–۳۹۰، ش ۳۵۵۶
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۸، ص ۳۸۹–۳۹۰، ش ۳۵۵۶
۳۵۵۶. الباقیات الصالحات (شرح انشاء الصلوات و التحیات)
(فارسی)
از: محمد بن محمد مهدی حسینی سیفی قزوینی، قوام الدین (م ۱۱۵۰ ق)
شرحی نیکو بر صلواتیه خواجه نصیر الدین طوسی (انشاء الصلوات و التحیات) است که مؤلف در آن به مقامات هر یک از معصومین علیهم السلام و فضایل و خصایص آنان اشاره می نماید. مؤلف در این شرح پس از ذکر هر صلوات آن را از جنبه ادبی و غیره شرح کرده و در آن از آیات و احادیث بهره برده و آنچه از خود می افزاید با عبارت «راقم الحروف» مشخص نموده است. این شرح به سال ۱۱۰۶ ق مطابق با نام آن تألیف شده و صلوات به صورت زیر نویس به فارسی ترجمه و در پایان به مناسبت نام کتاب آیۀ «المال و البنون...» تفسیر شده است. همچنین مؤلف در پایان شرح چند قطعه اثنا عشریه از سروده های خویش آورده و کتاب را به شاه سلطان حسین صفوی تقدیم نموده است.
چاپ: در میراث اسلامی ایران، دفتر سوم ص ۶۵۵-۶۸۴، با تصحیح ابوالفضل حافظیان بابلی، به چاپ رسیده است.
[
فهرست مرعشی: ۲۳۳/۲۴
]
آغاز: حمدی که مسبحان ملأ اعلی و مقدسان عالم بالا از ادای آن اعتراف به عجز.
نسخهها:
۲۲۲۷۹ - قم، مرعشی: ۹۴۷۰، آغاز: برابر نمونه، متن به نسخ و ترجمه به نستعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رساله دوم مجموعه، «۱۱ پ - ۴۰ ر» ۳۰ برگ
[فهرست مرعشی: ۲۳۳/۲۴].