فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه، ج ۷، ص ۸۶

۸۶ فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه ج ۷
ادامۀ «وصایای حضرت آدم علیه السلام» از ص ۸۵
۲/۱۹۴۵۵. تهران، ملک: ۴۳۴۱، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رساله یازدهم مجموعه، «۹۶ پ ۹۷ پ» ۲ برگ [فهرست ملک: ۳۵۹/۷]. ۳/۱۹۴۵۶. تهران، ملک: ۴۳۷۹، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رساله سی مجموعه، «۹۵ پ ۹۶ ر» ۲ برگ [فهرست ملک: ۳۷۳/۷].
۳۱۵۴. ومض البرق الموهن (شرح حدیث ما وسعنی ارضی و لا سمایی، لوامع البرق)
(عربی) از: عبد الکریم بن ابراهیم جیلی قادری (م ۸۲۰ ق) حالات قلب را طی شرح حدیث «ما وسعنی ارضی و لا سمائی و وسعنی قلب عبدی المؤمن» گزارش می دهد با شواهدی از گفتارهای نثری و شعری بزرگان عرفان و تصوف. نام کتاب همان طور که روی برگ اول رساله آمده، ذکر شد ولی بغدادی در هدیة العارفین ۶۱۰/۱ کتاب را به نام لوامع البرق الموهن می خواند و آن را جزء نهم از کتاب «الناموس الاعظم» می داند. این کتاب دارای هشت باب است بدین ترتیب: ۱ - ذکر مجلی مخاطبات الانس فی حضائر القدس من القلب، ۲ - ذکر مجلی محاضرات الاسماء مع العبد فی المقام الاسنی من القلب، ۳ - ذکر مجلی صور التجلیات المنزهة عن الهیات الحسیات من القلب، ۴ - ذکر مجلی ظهور المعانی و بطون الصور و المعانی من القلب، ۵ - ذکر مجلی الارادة الباهرة بظهور حکم القدرة القاهرة من القلب، ۶ - ذکر مجلی العلیم بحال المحدث و سان القدیم من القلب، ۷ - ذکر مجلی الوجود الساری و تعیین البدیع الباری من القلب، ۸ - ذکر مجلی الکمال المطلق لوجوب الحق من القلب. شرح حدیث ما وسعنی ارضی. [کشف الظنون: ۱۵۶۸/۲ و ۱۹۲۲؛ هدیة العارفین: ۶۱۰/۱] آغاز: الحمد للّٰه‌مظهر اسمائه و صفاته اکمل مظهر خلقه من نور ذاته فجعله قلب الوجود و خلاصة کل وجود. نسخه‌ها: ۱/۱۹۴۵۷. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۳۷۸۲، آغاز: بسمله و صلی اللّٰه علی سیدنا محمد
۸۶

گزارش اشکال یا پیشنهاد