۳۱۸۵. بحر الغرایب
(فارسی)
از: محمد بن محمد بن ابی سعید هروی فارسی، فصیح ادیب (قرن ۹ ق)
رسالۀ معروفی است در شرح و تفسیر مفصل خواص صد و یک اسم باری تعالی و تقدس است که از اسم «هو» آغاز و به «الصبور» ختم گردیده و پس از آن فصلی در تکسیر آمده است. مؤلف این رساله رابرای تحفۀ مجلس امیر علی شیر نوایی و به درخواست استادش شمس الدین محمد اسفراینی نگاشته است.
چاپ: تهران، ۱۲۸۱ ق، سنگی؛ ۱۲۸۸ ق، سنگی، و در هامش آن منتخب الختوم چاپ شده؛ ۱۲۹۹ ق، سنگی؛ تهران، ۱۳۶۵ ق، سنگی؛ اسلامیه، ۱۸۴ ص، در هامش آن منتخب الختوم چاپ شده؛ بمبئی، ۱۳۲۶ ق، سنگی.
[الذریعه: ۴۲/۳؛ مشار فارسی: ۶۹۲/۱]
آغاز: الحمد لولیه و هو الذی له الاسماء الحسنی و الصلاة علی نبیه محمد بالاسم .. بر رای ارباب اولو الالباب پوشیده نماند که اکابر اولیاء در خواص اسماء اللّٰه.
انجام: در حق همدیگر دعا کردن هم عبادتست و هذا ما ختمنا به کلامنا... امید چنانستکه این کتاب معمول بر جمیع خواص و عوام مبارک گردد و همگان از آن فائده گیرند و جامع مسکین را به دعای خیر و فاتحه به اخلاص مدد کنند و اللّٰه الموفق و المعین.
نسخهها:
۱/۱۹۵۹۸. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۵۶۰۴، عنوان معرفی: بحر الجواهر، آغاز: امام علیه السلام و معبرین برین متفق اند که هر که در بستر خواب، نسخ، بدون نام کاتب، ۱۰۳۴ ق، «۱۷۰ صفحه» ۸۵ برگ [فهرست مجلس: ۶۰/۱۷].
۲/۱۹۵۹۹. تهران، ملک: ۲۵۷۲، نسخ، بدون نام کاتب، ۱۰۵۷ ق، ۱۴۰ برگ [فهرست ملک:
۵۰/۲].
۳/۱۹۶۰۰. مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۰۸۷۹، آغاز: المشتهر بالتبریزی و شیخ برهان الدین علی بن یوسف کرکهری، نستعلیق، محمد امین بن محمد علی روملو، ۱۰۸۰ ق، ۱۰۰ برگ [فهرست آستان قدس: ۱۳۲/۱۵].
۴/۱۹۶۰۱. تهران، ملک: ۶۱۹۰، نستعلیق، محمد مظفر، ۱۰۸۴ ق، رساله دوم مجموعه،