مدخل فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

شرح دستور معمای نیشابوری

ج ۷، ص ۱۵۳، ش ۳۲۴۹

فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

ج ۷، ص ۱۵۳، ش ۳۲۴۹
۳۲۴۹. شرح دستور معمای نیشابوری (فارسی) از: محمود بن عثمان لامعی برسوی (م ۹۳۸ ق) دستور معمای میر حسین نیشابوری منظومه ای است در نود و نه بیت، در ذکر اسمای حسنای الهی، که از اللّٰه شروع و به الصبور ختم میشود. رسالۀ حاضر شرح مختصری است بر دستور معمای نیشابوری. [کشف الظنون: ۵۷/۲؛ فهرست مشترک پاکستان ۲۲/۱۴] آغاز: اللّٰه: نیست حد خانه از نام اله دم زدن باید زبان دارد نگاه از خامه که مسمای الف است در لفظ اللّٰه اسم خواسته هرگاه بیحد شود فا اسقاط یابد. نسخه‌ها: ۱/۱۹۷۷۸. تهران، ملک: ۲۰۴۰، عنوان معرفی: معمای اسماء اللّٰه، آغاز: برابر نمونه، نسخ، هدایت اللّٰه طبعی سمنانی، ۹۷۳ ق، رساله اول مجموعه، «۱ پ ۱۰ ر» ۱۰ برگ [فهرست ملک: ۴۱۲/۵]. ۲/۱۹۷۷۹. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۵۶۱۶، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۰ ق [فهرست مجلس: ۶۹/۱۷]. ۳/۱۹۷۸۰. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۸۸۳، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، صالح بن عمر، ۱۰۳۶ ق، رساله اول مجموعه، «ص ۱-۲۴» ۱۲ برگ [فهرست مجلس: ۱۲۱/۳].

گزارش اشکال یا پیشنهاد