شرح دستور معمای نیشابوری
ج ۷، ص ۱۵۳، ش ۳۲۴۹
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۷، ص ۱۵۳، ش ۳۲۴۹
۳۲۴۹. شرح دستور معمای نیشابوری
(فارسی)
از: محمود بن عثمان لامعی برسوی (م ۹۳۸ ق)
دستور معمای میر حسین نیشابوری منظومه ای است در نود و نه بیت، در ذکر اسمای حسنای الهی، که از اللّٰه شروع و به الصبور ختم میشود. رسالۀ حاضر شرح مختصری است بر دستور معمای نیشابوری.
[کشف الظنون: ۵۷/۲؛ فهرست مشترک پاکستان ۲۲/۱۴]
آغاز: اللّٰه:
نیست حد خانه از نام اله دم زدن باید زبان دارد نگاه
از خامه که مسمای الف است در لفظ اللّٰه اسم خواسته هرگاه بیحد شود فا اسقاط یابد.
نسخهها:
۱/۱۹۷۷۸. تهران، ملک: ۲۰۴۰، عنوان معرفی: معمای اسماء اللّٰه، آغاز: برابر نمونه، نسخ، هدایت اللّٰه طبعی سمنانی، ۹۷۳ ق، رساله اول مجموعه، «۱ پ ۱۰ ر» ۱۰ برگ [فهرست ملک: ۴۱۲/۵].
۲/۱۹۷۷۹. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۵۶۱۶، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۰ ق [فهرست مجلس: ۶۹/۱۷].
۳/۱۹۷۸۰. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۸۸۳، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، صالح بن عمر، ۱۰۳۶ ق، رساله اول مجموعه، «ص ۱-۲۴» ۱۲ برگ [فهرست مجلس: ۱۲۱/۳].