شرح الجلالة اللّٰه
ج ۷، ص ۱۴۸، ش ۳۲۴۴
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۷، ص ۱۴۸، ش ۳۲۴۴
۳۲۴۴. شرح الجلالة (اللّٰه)
(فارسی)
از: ابو القاسم مشهدی (قرن ۱۱ ق)
شرح مفصلی است در چند فصل بر لفظ جلاله "اللّٰه" مشتمل بر مباحث ادبی، فلسفی و عرفانی با نقل اقوال فلاسفه و اشعار عرفا و صوفیان. فصلهای موجود در نسخه چنین است: فصل دوم: در دلایل علمیت و اشتقاق؛ فصل سوم: در سبب سرگردانی در لفظ جلاله؛ فصل پنجم: در اینکه علم خدا حضوری است یا حصولی؛ فصل ششم: در فضیلت و خواص این اسم بزرگوار.
نسخهها:
۱۹۷۵۱. قم، گلپایگانی: ۱۵۴۶/۹/۹۶، از اول و آخر افتادگی دارد، آغاز: می گویند الهت الی فلان ای فزعت الیه بواسطه آنکه اوست محل رجوع هر زاری کننده و پناه هر جزع و فزع کننده...، انجام: این کلام خطاب است به انسان کامل بلکه به حسب حقیقت خطاب است به ذات کامل الصفات آن حضرت که اکمل افراد انسان، بدون نام کاتب، قرن ۱۰ ق، در حاشیه نوشته ای دارد به تاریخ ۱۱۷۴، ۸۳ برگ، ۱۰ سطر، ۱۲ * ۱۹، سابقه: حاج اسماعیل هدایتی [فهرست گلپایگانی، رایانه ای؛ فهرست گلپایگانی، جدید؛ مجله تراثنا: ۸۵/۳].