دیگر مؤلف، که قبل از این معرفی گردید. در این کتاب سند روایات و مکررات، حذف و به ترتیب کتابهای فقهی تنظیم و در آغاز بخشی در اخبار اصول ذکر شده است. تألیف این کتاب در روز سه شنبه ۶ ذی قعده ۱۲۳۸ ق به پایان رسیده است.
چاپ: قم، مجمع الذخائر الإسلامیة، ۱۳۵۷، دو جلد.
[الذریعة: ۲۰۵/۲۲؛ معجم المطبوعات العربیة فی ایران: ۳۱۷]
آغاز: الحمد للّٰهالذی وفقنا للتمسک بالثقلین و هدانا إلی متابعة محمد و آله المصطفین.
نسخهها:
۱۵۲۵۲. قم، مرعشی: ۱۸۸۸، آغاز: برابر نمونه، نسخ، احمد بن قاسم خلیفه کاظمینی، صفر ۱۲۳۹ ق، ۳۷۶ برگ [فهرست مرعشی: ۲۶۴/۵].
۲۴۸۱. من لا یحضره الفقیه
(عربی)
از: محمد بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی (شیخ صدوق) (م ۳۸۱ ق)
یکی از چهار کتاب روایی شیعه است که در استنباط احکام فقهی به احادیث آن استناد میشود. شیخ صدوق هنگامی که در «قصبۀ ایلاق» بلخ به سر میبرده، شریف ابو عبد اللّٰه محمد بن حسن مشهور به نعمت شریف از وی در خواست کرد که کتابی در احکام فقه مانند من لا یحضره الطبیب محمد بن زکریا رازی تألیف نماید و او در پاسخ درخواست وی کتاب حاضر را نوشت.
شیخ در این کتاب احادیث را با حذف سند به ترتیب کتابهای فقهی تنظیم نموده و در پایان در مشیخه، طرق روایی خود را ذکر کرده است. این کتاب دارای ۶۶۶ باب و حدود ۵۹۶۳ حدیث میباشد، و ترتیب مطالب آن چنین است:
۱. کتاب الطهارة؛ ۲. کتاب الصلاة؛ ۳. کتاب الزکات؛ ۴. کتاب الخمس؛ ۵. کتاب الصوم؛ ۶. کتاب الحج؛ ۷. کتاب القضایا و الاحکام؛ ۸. کتاب العتق و التدبیر والکتابة ۹. کتاب المعیشة؛ ۱۰. کتاب اللقطة و الضالة، ۱۱. کتاب العاریة؛ ۱۲.