المنبهة
ج ۶، ص ۱۱۹–۱۲۰، ش ۲۵۰۷
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۶، ص ۱۱۹–۱۲۰، ش ۲۵۰۷
۲۵۰۷. المنبهة
(عربی)
از: محمد بن احمد بن عبد اللطیف قرشی کیشی (۶۹۵ ق) ( ۱ )
شرحی عرفانی است در چند فصل کوتاه، بر حدیث معروف «الناس نیام فإذا ماتوا انتبهوا» که از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل شده است. در این شرح پیرامون معنی تصور و حقیقت نوم و انتباه و حقیقت مرگ و موت به عنوان مقدمه بحث شده و پس از آن موضوع را از دید اهل نظر و اهل عرفان و تصوف بررسی میکند.
[التراث العربی: ۲۴۶/۵]
آغاز: الحمد للّٰهالمبدئ المعید و صلاته علی قائدی زمرة التوحید.
نسخهها:
۱/۱۶۱۶۰. قم، شیخ حیدر علی مؤید: ۸۵۷، آغاز: برابر نمونه، انجام: منبع التضاد و الاختلاف إنه المبدئ المعید الحمید المجید، نسخ، بدون نام کاتب، ذی قعده
۱۱۰۲ ق، رسالۀ دوازدهم مجموعه است و از روی نسخهای با تاریخ ۷۱۷ ق و خط حسن بن احمد بن حسن بن احمد زهری قرشی مالقی متطبب مغربی استنساخ شده است، ۱۰ برگ، ۱۶ سطر، ۱۲ * ۱۸ [فهرست مؤید: ۲۹۷/۲].
۲/۱۶۱۶۱. قم، مرعشی: ۶۵۹۷، از آخر افتادگی دارد، آغاز: برابر نمونه، نسخ، عبد الکریم بن قرابیک، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ سوم مجموعه، «۱۳۴ پ - ۱۴۳ پ» ۱۰ برگ [فهرست مرعشی: ۱۷۱/۱۷].
۳/۱۶۱۶۲. تهران، ملک: ۲۱۳۰، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، مصطفی استنبولی، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ ششم مجموعه، «۱۲۵ پ - ۱۳۵ پ» ۱۱ برگ [فهرست ملک:
۴۲۸/۵].