۱. فی ذکر ولادتهما؛ ۲. فی ذکر تسمیتهما؛ ۳. فی ذکر کنیتهما و ألقابهما؛ ۴.
فینسبهما؛ ۵. الاستدلال علی إمامتهما؛ ۶. ما ورد فی القرآن فی حقهما؛ ۷. فی ذکر محبة النبی لهما؛ ۸. فی ذکر محبة النبی للحسن؛ ۹. فی ذکر محبة النبی للحسین؛ ۱۰. فی فضائلهما؛ ۱۱. فی فضائل الحسن؛ ۱۲. فی فضائل الحسین؛ ۱۳. فی إکرام اللّٰه و إفضاله لهما؛ ۱۴. معجزات الإمام الحسن ۱۵. فی معجزات الإمام الحسین؛ ۱۶. فی جودهما؛ ۱۷. فی جود الحسن؛ ۱۸. فی جود الحسین؛ ۱۹. فی مکارم أخلاقهما؛ ۲۰. فی ذکر مبلغ عمرهما و مدة خلافتهما؛ ۲۱. فی ذکر وفاة الحسن؛ ۲۲. فی عدد أولادهما؛ ۲۳. فی مقتل الحسین؛ ۲۴. فی فضل زیارة الحسین؛ ۲۵. فی فضل أرض کربلاء و الشفاء بتربتها.
چاپ: میراث حدیث شیعه، دفتر چهارم، ص ۲۵۱-۴۳۶، با تحقیق قاسم شیر جعفری از روی نسخۀ دانشگاه.
[الذریعة: ۲۳/۲۰]
نسخهها:
۳۰/۱۴۲۱۷. تهران، دانشگاه تهران: ۶۱۴، نسخ، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۱۴۴ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۱۵۱۷/۵].
۲۳۵۶. مجمع البحرین و مطلع النیّرین
(عربی)
از: فخر الدین بن محمد علی طریحی رماحی نجفی (م ۱۰۸۷ ق)
فرهنگی به ترتیب حروف آخر کلمه در ۲۸ کتاب و هر کتاب دارای چند باب و فصل است. در این فرهنگ، کلمات لغوی مشکل را که در قرآن کریم و احادیث شریفه به کار رفته است معنا میکند و بسیاری از مطالب پراکندۀ مفید را به طور مختصر میآورد و در آخر کتاب، سی و یک فایدۀ لغوی و ادبی اضافه میکند و در روز سه شنبه ۶ رجب ۱۰۷۹ ق تألیف آن به پایان رسیده است.
[الذریعة: ۲۲/۲۰؛ التراث العربی: ۴۴۵/۴]
آغاز: الحمد لمن خلق الإنسان و علمه البیان و التبیان و أوضح له الهدی و الإیمان و الصلاة علی من خص بالقرآن.