است که آن را در سال ۱۲۷۸ ق در شانزده سالگی تألیف نموده است.
چاپ: مجلۀ علوم حدیث، شمارۀ ۴، ص ۱۲۷.
آغاز: الحمد لملهم الحکم و منشئ النفوس.
نسخهها:
۱۲۶۲۲. قم، مرکز احیاء میراث اسلامی: عکس ۸۸۱، آغاز: برابر نمونه، حبیب اللّٰه بن علی مدد شریف کاشانی (مؤلف)، ذی قعدۀ ۱۲۷۸ ق، رسالۀ سوم مجموعه، «۱۰۵-۱۱۲» ۸ برگ [فهرست عکسی مرکز احیاء: ۷۳/۳].
۲۲۳۴. قرب الإسناد
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
(عربی)
از: عبد اللّٰه بن جعفر حمیری، ابو عباس (قرن ۴ ق)
قرب الإسناد عبارت از مجموعه احادیثی است که به نزدیکترین اسانید به یکی از معصومین علیهم السلام میرسد. حمیری در این کتاب ۱۳۸۷ حدیث را در مسائل فرعی که به روش کتب فقهی است با نزدیکترین سند در سه جزء جمع آوری نموده است:
جزء اول: احادیث مسنده به امام صادق علیه السلام؛
جزء دوم: احادیث مسنده به امام کاظم علیه السلام؛
جزء سوم: احادیث مسنده به امام رضا علیه السلام.
عدهای این کتاب را به فرزند مؤلف (محمد بن عبد اللّٰه حمیری) نسبت میدهند - چنانکه ابن ادریس در مستطرفات السرائر بر آن است - که درست نیست و وی راوی کتاب است نه مؤلف آن.
چاپ: قم، مؤسسۀ آل البیت؛ تهران، مؤسسۀ کوشان پور، با مقدمه صادقی اردستانی.
[الذریعة: ۶۷/۱۷؛ مشار عربی: ۶۹۹؛ التراث العربی: ۲۵۷/۴]
آغاز: بسمله محمد بن عبد اللّٰه بن جعفر الحمیری عن أبیه عن هارون بن مسلم.
انجام: و ما کان فیه عن بکر الأزدی و سعدان بن مسلم فأروی عن أحمد بن إسحاق بن سعد عنهما.