مقتبس الأنوار من الأئمة الأطهار
ج ۵، ص ۵۳۸–۵۳۹، ش ۲۴۶۲
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۵، ص ۵۳۸–۵۳۹، ش ۲۴۶۲
۲۴۶۲. مقتبس الأنوار من الأئمة الأطهار
(فارسی)
از: محمد مؤمن بن قاسم سبزواری (حدود ۱۰۷۰ ق)
مؤلف پس از سالها تحصیل علوم دین بر مسلک علمای اصولی چون راه نجات را در تمسک به ائمه اطهار علیهم السلام دید، از طریقۀ اصولیون دست کشیده و به مسلک اخباریین روی آورد و در هنگام مطالعۀ اخبار بر آن شد که قرآن کریم را موافق اخبار وارده از ائمه علیهم السلام تفسیر نماید، به طوری که هم بیان مراد و تحقیق در موضوع آیه باشد و هم به نقل روایات بپردازد. وی به سال ۱۰۵۹ ق از تفسیر سورۀ بقره فراغت یافت و در روز عرفه سال ۱۰۶۹ ق با ختم تفسیر سورۀ اعراف، جلد اول را خاتمه داد و تألیف جلد دوم از سورۀ انفال را آغاز کرد که اجل مهلت نداد. مؤلف در مقدمه، چند فصل در علوم قرآن با این عناوین آورده است:
فصل اول: در عدم تواتر قرآن و این که قرآن منزّل بر پیامبر مخزون نزد ائمه علیهم السلام است؛
فصل دوم: در عدم جواز تفسیر قرآن جز به احادیث صحیحه؛
فصل سوم: در بیان و ادله لزوم عمل به اخبار بدان نحو که اخباریین عمل میکنند؛
خاتمه: در بیان جواز اراده معانی متعدده حقیقی و مجازی از الفاظ قرآن.
نسخهها:
۱۵۱۴۸. تهران، سپهسالار: ۲۰۵۸، جلد یکم، نسخ خوب، سید علی استر آبادی، ۱۰۷۷ ق، به امر مؤلف کتابت شده، با حواشی مؤلف [فهرست سپهسالار: ۶۴۰/۵ و ۱۷۶/۱].