مسکن الشجون فی حکم الفرار من الوباء و الطاعون
ج ۵، ص ۴۶۴، ش ۲۴۰۶
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۵، ص ۴۶۴، ش ۲۴۰۶
۲۴۰۶. مسکن الشجون فی حکم الفرار من الوباء و الطاعون
(عربی)
از: نعمت اللّٰه بن عبد اللّٰه موسوی تستری جزایری، سید (م ۱۱۱۲ ق)
در حکم فرار از مرض طاعون است که در جایی پیدا میشود، مشتمل بر ۵ باب و یک خاتمه، و به مناسبت سرایت این مرض به عراق در سال ۱۱۰۲ ق و در گذشت گروهی از صلحا و علما تألیف شده و در روز جمعه هفتم رجب سال ۱۱۰۳ ق به پایان رسیده است. فهرست مطالب کتاب چنین است:
الباب الأول: فی الکشف عن الموت و بیان جملة من عجائبه؛
الباب الثانی: فی مبادی الطاعون و أسبابه؛
الباب الثالث: فی حکم الفرار منه؛
الباب الرابع: فی تحقیق الأجل؛
الباب الخامس: فی واجب الحکام و العلماء و أمثالهم عند نزول هذه البلایا؛
الخاتمه: فی نوادر متفرقة و أحادیث و حکم فائقة.
[التراث العربی: ۷۴/۵ و ۷۵]
آغاز: الحمد للّٰهالذی جعل الموت سعادة للمؤمن یتوصل به إلی أعلی الجنان.
نسخهها:
۱۴۶۰۸. تهران، مدرسۀ مروی: ۵۰۵، آغاز: برابر نمونه، محمد تقی بن محمد صالح حسینی همدانی، ۱۲۷۹ ق [فهرست مدرسۀ مروی: ۲۲۴].