اول بحث است و به قطب الدین کیدری نیز نسبت داده شده است.
چاپ: نجف، مطبعۀ حیدری، ۱۳۸۸ ق، با تصحیح مرحوم محمد هادی امینی؛ مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، ۱۳۶۵ ش، با تحقیق آقای داود میر صابری، وزیری، ۵۰ ص؛ قم، انتشارات زائر، ۱۳۷۹ ش، با تحقیق و ترجمۀ فارسی شیخ عبدالهادی مسعودی، وزیری، ۵۸ ص.
[الذریعة: ۹۰/۸]
آغاز: الحمد لولیه و الصلاة علی نبیه محمد و آله... قال النبی صلی اللّٰه علیه و آله العلم ودیعة اللّٰه فی ارضه و العلماء امنائه علیه.
نسخهها:
۱/۸۹۶۰. تهران، ملک: ۶۰۴، نسخ، بدون نام کاتب، ۸۵۷ ق [فهرست کتابخانۀ ملک، ۱۰۵/۵]».
۲/۸۹۶۱. یزد، وزیری: ۲۵۸۵، آغاز: برابر نمونه، نسخ و نستعلیق، زین العابدین، ۱۲۴۱ ق، رسالۀ پنجم مجموعه، «۱۱۳-۱۱۹» ۷ برگ [فهرست کتابخانۀ وزیری: ۱۳۵۳/۴].
۳/۸۹۶۲. مشهد، آستان قدس رضوی: ۶۷۶۳، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت [فهرست آستان قدس: ۸۳/۵].
۴/۸۹۶۳. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۱۹۱۸، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ ششم مجموعه، «ص ۷۲-۸۰» ۵ برگ [فهرست مجلس:
۵۹۹/۹].
۱۴۵۹. الدرة البیضاء
(عربی)
از: ابو الحسن بن حیدر حسینی یزدی محمود آبادی اصفهانی (زنده در ۱۲۸۲ ق)
در ده باب که در سال ۱۲۸۲ ق نگاشته است.
آغاز: الحمد للّٰهالذی توحد بالوحدانیة... اما بعد چنین... ابو الحسن بن حیدر الحسینی الیزدی الاصل الساکن فی قریة محمود آباد البرخوار من بلوکات تسعة اصفهان.