فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه، ج ۴، ص ۴۳۷

۴۳۷ فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه ج ۴
ادامۀ «شرح الکافی» از ص ۴۳۶
نسخه‌ها: ۱۰۷۴۷. قم، مرعشی: ۲۵۴۹، نسخۀ حاضر جلد اول و دوم و سوم تا باب نهم از کتاب توحید (باب فی إبطال الرؤیة) را دارد و در نوشتن ناتمام مانده است، آغاز: برابر نمونه، نسخ، احمد حسینی، ۱۰ محرم ۱۳۱۱ ق، ۲۶۶ برگ [فهرست مرعشی: ۱۳۲/۷].
۱۹۳۶. شرح الکافی
(عربی) از: شاه محمد بن محمد دارابی اصطهباناتی شیرازی (۱۱۳۰ ق) شرحی بر بخش اصول از کتاب کافی کلینی است که مؤلف به نام شاه سلطان حسین صفوی نگاشته است. آغاز: الحمد للّٰه‌القدیم ذاته و الحدیث سماته والشکر للمنعم العلیم الذی صفاته عین ذاته. نسخه‌ها: ۱/۱۰۷۴۸. تهران، ملک: ۱۹۳۱، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۲ ق، ۳۵۳ برگ [فهرست ملک: ۴۳۳/۱]. ۲/۱۰۷۴۹. تهران، دانشگاه تهران: ۶۳۳، از آغاز تا باب «المستأکل بعلمه»، آغاز: برابر نمونه، انجام: إنما المستأکل بعلمه الذی یفتی بغیر علم و لا هدی من اللّٰه عز و جل لیبطل به الحقوق طمعاً فی حطام الدنیا، نسخ، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۱۹۴ برگ، ۱۵ سطر، ۱۸ * ۱۹ [فهرست دانشگاه تهران: ۱۴۹۰/۵].
۱۹۳۷. شرح الکافی
(عربی) از: محمد رفیع بن فرج جیلانی مشهدی (ملا رفیعا) (بعد از ۱۱۰۶ ق) شرحی است بر کافی کلینی. شارح در مقدمه در بارۀ آن گفته: «شرح احادیث به حدیث است با نقل کلمات بزرگان و بیان بعضی لغات مشکل و شرح روات احادیث و...». او همچنین در اثنای مطالب اشعاری از خود درج و از مثنوی نان و پنیر خود یاد کرده است. در ذریعه عنوان شده که این شرح از ابتدای بخش اصول
۴۳۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد