۱۷۵۷. شرح حدیث «العلم نقطة کثّره الجاهلون» (نقطة القدسیة)
(عربی)
منسوب به: محمد بن محمد طوسی، خواجه نصیرالدین (۶۷۲ ق)
شرح کوتاهی است بر حدیثی که از علی علیه السلام نقل شده است: «العلم نقطة کثرها الجاهلون» ( ۱ ) . در ابتدای آن شارح عنوان نموده که به آستان علی علیه السلام رفتم و چیزها در آنجا در بارۀ این حدیث علوی بر من ظاهر شد. سپس به روش فلسفی و عرفانی آن را شرح کرده است.
مرحوم دانش پژوه در فهرست دانشگاه، مؤلف این رساله را محمد بن محمد بن محمد طوسی الهی ذکر نموده است.
[کشف الحجب و الأستار: ص ۵۸۸؛ الذریعة: ۲۹۳/۲۴؛ احوال و آثار خواجه نصیر الدین طوسی، محمد تقی مدرس رضوی: ص ۵۸۴]
آغاز: بسمله شرق نور الإلهیة فتجلی لأعیان الماهیة و ألبسها.
نسخهها:
۱/۱۰۰۶۹. تهران، دانشگاه تهران: ۹۳۸، آغاز: برابر نمونه، تعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ دوم مجموعه [فهرست دانشگاه تهران: ۴۶۵/۳].
۲/۱۰۰۷۰. کتابخانۀ شخصی (دارای ۲۳۰ نسخه): ۱۳۱، عنوان معرفی: رساله در شرح حدیث العلم نقطة، آغاز: مشرق نور الهدایة لأعیان الماهیة، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، نسخه قدیمی و کهن [مجلۀ نور علم: ۹۶/۵۴].
۱۷۵۸. شرح حدیث «العلم نقطة کثّرها الجاهلون»
(عربی)
از: احمد بن زین الدین احسایی، شیخ (۱۲۴۱ ق)
شرحی است بر حدیث مذکور که در محرم ۱۲۱۴ ق تألیف شده است.
نسخهها:
۱۰۰۷۱. تهران، دانشکدۀ الهیات: ۶۳۷ د، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ نهم مجموعه، «۱۱۲ ر - ۱۱۹ ر» ۸ برگ [فهرست الهیات تهران: ۳۴۳/۱].