نام کاتب، قرن ۱۳ ق، رسالۀ دوم مجموعه، ۱۴ سطر [فهرست کتابخانۀ طبسی].
۱۵۱۳. رسالۀ عرشیۀ محمدیه
(فارسی)
از: علی بن محمد حسین استرآبادی (قرن ۱۳ ق)
روزی سید قوام الدین رودباری قزوینی نزد محمد شاه قاجار میرود و شاه از او دربارۀ حدیث «لیس العلم بکثرة التعلیم و التعلم بل العلم نور یقذفه اللّٰه فی قلب من یشاء» سؤال میکند و از او میخواهد که دربارۀ اصول دین به عقیدۀ شیعیان مطلبی بنویسد و نیز از حال بزرگان قزوین از جمله علی بن محمدحسین استر آبادی (مؤلف کتاب حاضر) جویا میگردد. چون مؤلف از احوال پرسی شاه مطلع میشود در صدد پاسخ به پرسشهای شاه برآمده و این رساله را در شرح و تفسیر حدیث فوق و اصول دین شیعیان تألیف کرده و به محمد شاه قاجار تقدیم کرده است.
آغاز: الحمد للّٰهرب العالمین و العاقبة للمتقین و صلی اللّٰه علی خیر خلقه محمد و آله.
نسخهها:
۹۲۱۲. تهران، ملی تهران: ۶۵۳ /ف، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، بدون نام کاتب (احتمالا به خط مؤلف)، قرن ۱۳ ق، ۱۰۵ برگ [فهرست ملی تهران: ۱۵۷/۲].
۱۵۱۴. الرسالة العلیة فی الأحادیث النبویة
(فارسی)
از: حسین بن علی واعظ کاشفی بیهقی سبزواری، کمال الدین (۹۱۰ ق)
شرح چهل حدیث نبوی است در هشت اصل و هر اصل دارای پنج وصل، که در هر وصل یک حدیث با استناد به آیات، اخبار، ابیات عرفانی، امثال و حکایات شرح شده است. این کتاب به سید شمس الدین ابوالمعالی علی المختار النسابه العلوی یا العبدلی تقدیم شده و عنوان اصول آن چنین است:
اصل اول: در توحید و ایمان و اسلام و نعت پیامبر صلی الله علیه و آله؛