دلائل الإمامة
ج ۴، ص ۶۷، ش ۱۴۶۷
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۴، ص ۶۷، ش ۱۴۶۷
۱۴۶۷. دلائل الإمامة
(عربی)
از: محمد بن جریر بن رستم طبری (قرن ۵ ق)
در ادلۀ امامت دوازده امام علیهم السلام و بعضی از معجزات و کرامات و فضایل آن حضرات است.
[الذریعة: ۲۴۱/۸-۲۴۷؛ التراث العربی: ۴۵/۳؛ مشار عربی: ۳۶۵]
آغاز: الحمد للّٰهالذی نوّر قلوبنا بهدایة محمد و شرح صدورنا بولایة علی صلی اللّٰه علیهما.
نسخهها:
۱/۸۹۸۳. مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۹۲۳، آغاز: برابر نمونه، نسخ، حاج صادق، ۱۲۶۲ ق، ۷۲ برگ [فهرست آستان قدس: ۸۶/۵].
۲/۸۹۸۴. قم، مرعشی: ۲۹۷۴، از اول افتادگی دارد، آغاز: القاضی أبوبکر محمد بن عمر الجعابی أخبرنا أبو عبد اللّٰه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۱۶۰ برگ [فهرست مرعشی: ۱۵۴/۸].
۳/۸۹۸۵. مشهد، آستان قدس رضوی: ۷۶۵۵، نسخ، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت [فهرست الفبایی آستان قدس: ۲۵۲].
۴/۸۹۸۶. تهران، دانشگاه تهران: ۵۲۳، عنوان معرفی: معجزات الائمه علیهم السلام، آغاز: برابر نمونه، نسخ، محمد بن صالح غروی، بدون تاریخ کتابت، کامل، ۶۹ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۱۵۳۹/۳].