شرح دو حدیث
ج ۴، ص ۳۸۶، ش ۱۸۹۵
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۴، ص ۳۸۶، ش ۱۸۹۵
۱۸۹۵. شرح دو حدیث
(فارسی)
از: علی بن محمد بن محمد ترکه اصفهانی، صائن الدین (ابن ترکه) (۸۳۵ ق)
پاسخ از پرسشی پیرامون دو حدیث است که از حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله روایت شده: «إن لکل شیء قلباً و قلب القرآن یس» ( ۱ ) و «اُنزل القرآن علی سبعة أحرف» ( ۲ ) و دربارۀ معنی قلب و چگونگی انزال قرآن و اینکه قرآن دلالت بر سایر عوالم دارد میباشد.
چاپ: ضمن چهارده رسالۀ فارسی از ابن ترکه، به تصحیح دکتر سید علی بهبهانی و سید ابراهیم دیباجی، تهران، فردوسی، ۱۳۵۱.
آغاز: بعد از سپاس و ستایش و صلاة برگزیده عالم آمیزش و آلایش.
نسخهها:
۱۰۴۱۴. قم، مرعشی: ۳۰۳۵، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، محمد صالح اصفهانی، ۱۷ جمادی الثانی ۱۰۸۴ ق، رسالۀ هفتم مجموعه، «۴۵ پ - ۴۶ پ» ۲ برگ [فهرست مرعشی: ۲۳۰/۸].