شرح حدیث الحر و البرد شرح الکافی
ج ۴، ص ۳۶۸، ش ۱۸۶۳
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۴، ص ۳۶۸، ش ۱۸۶۳
۱۸۶۳. شرح حدیث الحر و البرد (شرح الکافی)
(عربی)
از: محمد شفیع بن بهاء الدین محمد حسینی (قرن ۱۲ ق)
شرحی است بر حدیثی در بارۀ سرما و گرما، بدین عبارت: «... قال: سألت أبا عبد اللّٰه علیه السلام، عن الحر و البرد مما یکونان؟ فقال لی: یا أبا أیوب إن المریخ کوکب حار و زحل کوکب بارد فإذا بدأ المریخ فی الارتفاع انحط زحل و ذلک فی الربیع فلا یزالان کذلک کلما ارتفع المریخ درجة انحط زحل درجة ثلاثة أشهر حتی ینتهی المریخ فی الارتفاع... الحدیث». ( ۱ ) شارح این شرح را در سال ۱۱۱۵ ق نگاشته است.
آغاز: یا نور النور لک الحمد و الثناء یا جلی الظهور أنت المبدء و المنتهی... إنیلما تشرفت بمباحثة کتاب روضة الکافی.
نسخهها:
۱۰۳۴۰. تهران، ملک: ۵۷۰۸، عنوان معرفی: شرح الکافی، آغاز: برابر نمونه، نسخ، محمد شفیع حسینی (مؤلف)، ۱۱۱۵ ق، ۳۵ برگ [فهرست ملک: ۳۱۴/۱].