مدخل فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

شرح حدیث «من عرف نفسه...»

ج ۴، ص ۳۴۶–۳۴۷، ش ۱۸۲۸

فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

ج ۴، ص ۳۴۶–۳۴۷، ش ۱۸۲۸
۱۸۲۸. شرح حدیث «من عرف نفسه...» (عربی) از: محمد مهدی بن محمد جعفر موسوی تنکابنی، سید (زنده در ۱۲۶۸ ق) شارح هفده معنی برای حدیث «من عرف نفسه فقد عرف ربه» نموده و به مناسبت مقام، بعضی از احادیث و گفته‌های بزرگان را نقل می‌کند. این رساله در ماه رجب ۱۲۶۸ ق نگاشته شده است. چاپ: میراث حدیث شیعه، دفتر اول، ص ۱۴۳-۱۷۲، با تحقیق مهدی مهریزی. آغاز: الحمد للّٰه‌الذی عرفنا نفسه بمعرفة نفوسنا و عرف رسوله کذلک. انجام: یذکره علی الدوام فی جمیع الأیام بکل الألسنة و الأوهام. نسخه‌ها: ۱/۱۰۲۶۵. قم، مرعشی: ۵۶۹۵، آغاز: برابر نمونه، نسخ، محمد مهدی موسوی تنکابنی (مؤلف)، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ چهارم مجموعه، «۷۱ پ ۷۸ پ» ۸ برگ [فهرست مرعشی: ۹۴/۱۵]. ۲/۱۰۲۶۶. قم، شیخ حیدر علی مؤید: ۶۱۳، عنوان معرفی: رسالة فی بیان من عرف نفسه
فقد عرف ربّه، آغاز: برابر نمونه، انجام: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ سوم مجموعه، «۲۲ ر ۲۷ پ» ۶ برگ، ۱۰ * ۱۴/۵ [فهرست مؤید: ۱۲۱/۲]. ۱ شرح حدیث «من عرف نفسه...» از: محمود چشتی، شیخ رجوع کنید به: معرفة السلوک.

گزارش اشکال یا پیشنهاد