شرح حدیث «من عرف نفسه...»
ج ۴، ص ۳۴۶–۳۴۷، ش ۱۸۲۸
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۴، ص ۳۴۶–۳۴۷، ش ۱۸۲۸
۱۸۲۸. شرح حدیث «من عرف نفسه...»
(عربی)
از: محمد مهدی بن محمد جعفر موسوی تنکابنی، سید (زنده در ۱۲۶۸ ق)
شارح هفده معنی برای حدیث «من عرف نفسه فقد عرف ربه» نموده و به مناسبت مقام، بعضی از احادیث و گفتههای بزرگان را نقل میکند. این رساله در ماه رجب ۱۲۶۸ ق نگاشته شده است.
چاپ: میراث حدیث شیعه، دفتر اول، ص ۱۴۳-۱۷۲، با تحقیق مهدی مهریزی.
آغاز: الحمد للّٰهالذی عرفنا نفسه بمعرفة نفوسنا و عرف رسوله کذلک.
انجام: یذکره علی الدوام فی جمیع الأیام بکل الألسنة و الأوهام.
نسخهها:
۱/۱۰۲۶۵. قم، مرعشی: ۵۶۹۵، آغاز: برابر نمونه، نسخ، محمد مهدی موسوی تنکابنی (مؤلف)، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ چهارم مجموعه، «۷۱ پ ۷۸ پ» ۸ برگ [فهرست مرعشی: ۹۴/۱۵].
۲/۱۰۲۶۶. قم، شیخ حیدر علی مؤید: ۶۱۳، عنوان معرفی: رسالة فی بیان من عرف نفسه
فقد عرف ربّه، آغاز: برابر نمونه، انجام: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ سوم مجموعه، «۲۲ ر ۲۷ پ» ۶ برگ، ۱۰ * ۱۴/۵ [فهرست مؤید:
۱۲۱/۲].
۱ شرح حدیث «من عرف نفسه...»
از: محمود چشتی، شیخ
رجوع کنید به: معرفة السلوک.